Ondan sonrada bir neche muddet ailesiyle yashamagi qerara aldi. Nazim ise ortaliq durulsun deye, Nigari narahat etmirdi. Chunki her kes ölumde onu gunahlandirirdi.
Emilin butun bu olanlardan xeberi olmadi. O, Nigarin artiq evli oldugunu dushunurdu. Ve heyat oz axari ile davam edir..
Zaur: Qaqa, bu gun kafeni zebt ede bilerik?
Emil: Ziyad dayidan icaze alin.
Zaur: Chox sadesen. Unutmusan deyesen, burani artiq sen idare edirsen ve dayi evinde oturub dincelir.
Emil: Yaxshi Zaur, yaxshi.. Ne isteyirsiz edin, saat 18:00- dan sonra.
Zaur: Hec sorushmadin neye gore?
Emil: Hm.. neye gore ki?
Zaur: Axi bu gun Dinarin ad gunudur.. Demeki unutmusan?
Emil: Yadimdan chixmishdi, axsham tebrik ederem.
Zaur: Gedim Ayanimi goturum, hediyye secheceyik. Axsham gorusherik, helelik.
Emil: Oldu.
Dinar Emilden xoshlandiqini defelerce hiss etdirmishdi ona. Ele buna gorede Emil ondan uzaq durmaga chalishirdi. Bir dost kimi xetrini chox istesede, uzaq durmagi tercih edirdi. Chunki en kicik baxish, söz bele Dinari űmidlendirirdi.
Saat 18 30, her kes kafede idi. Dinarin ad gununu qeyd edirdiler. Dinar bu gun, hemishekinden gözel gorsenirdi. Makiyaji, geyimi onu chox deyishmishdi. Emil de onu tebrik edib, bir kenarda eyleshmishdi. Her kes eylenib, deyib gűlűrdu.
Ramin: Emil niye ehvalin yoxdu? Bele birtehersen.
Emil: Yaxshidi her shey, siz eylenin.. deyib qapidan cixmaq isteyirdi ki, Dinar onu dayandirdi.
- Emil gedirsen?
- Dinar ishim var, getmeliyem.
- Isteyirsense biz gedek? Kash gelmezdik.. Seninde ehvalini korladiq..
- Yox ne danishirsan? Bagisla deyesen hormetsizlik etdim.. Emil qayidaraq yerinde eyleshir.
Az sonra Zaur da yanina gelir.
- Niye bikefsen?
- Bu gun haminiz sözleshmisiz ki, mene bu suali vereceksiz?
- Agilsizliq edirik... Herden öz sevincimize dalib, senin kederini unuduruq..
- Eybi yox..
- Qardashim unut artiq o qizi.. O evlidi. Heyat davam edir, yene seveceksen..
- Sence menim sevgim bu qeder besitdi?
- Yox