n gözlemirdi. Derhal hecne demeden ordan uzaqlashdi...
Sonra bir an dayanib, tezeden geri qayitdi. O neche vaxtdi ichinde boyutduyu kini, saxladiqi butun sozleri deyecekdi Nigara.
Emil: Sen ne gözleyirdin ki? Seni butun bunlara gore bagishladigimi? Ele bilirsen buna gore gelmishdim bura?!
Nigar: Emil ozumu yaxshi hiss etmirem, xahis edirem get..
Emil Nigarin qolundan tutaraq:
- Mene bax! Űzume bax.. Senin yalanlarini hec vaxt bagishlamaram. Menim hisslerimle oynadigin bes deyil, hele bir gunahlarinida menim uzerime atirsan? Tek bir defe hec olmasa bir defe menim sene yalan danishdiqimi gormusen? Ya ne vaxtsa sene durust davranmamisham? Bes sen neynemisen?! Senin heyatin yalandi... Bashqasina mexsus ola-ola nece uzume rahat baxa bilirdin? Hec vicdanin yoxdu senin? Bilirsen o adami öldurmek uchun neche defe buna ceht etmishem? Ichimde senin her bir yalanina haqq verirdim. Her bir yalaninda dogru axtarirdim. Bundan sonra her shey bashqa cur olacaq...
Nece de agir idi bu sozler. Nigarin nitqi qurumushdu. Göz yashlari denizin sularina qarishmisdi. Zerbe ardinca zerbe alirdi heyatdan. Hele Emilin bu sözleri? Ureyine bicaq sancsa ondan daha yaxshi idi... Nigar göz yashlarini silerek:
- Belke hardasa uzaqlarda.. Belke ne vaxtsa, taleh menim de űzűme gulecek. Butun bunlari sene yashatdigim uchun cezami artiqlamasi ile chekirem... Sene tek arzum hec vaxt peshmanciliq hissini yashamayasan. Men buna layiq idim... Nigar bunlari deyerek agir addimlari ile ordan uzaqlashir.
Duzgunluyun susqunlugu, diger susqunluqlara benzemez..!.
Ne chox shey bilir bu insanlar?
Her kes öz ishine yariyani bilir...
Bir qishqiriq idi sűkutum, onlar sesimi eshitmediler.
Nigar ag bir vereq parchasina ichinden kechenleri yazaraq, bűkűb yere atirdi. Qelemin murekkebi tukenmishdi, ancaq o israrla vereqi cizmaga davam edirdi. Sonra butun bunlardan bezerek, otagina kechib guzgunun qarshisinda dayandi. Yorgun űz ifadesi ile eksi dayanmishdi qarshisinda.
Zaur: Emil her