eyleshdi.
Ayan defelerce eyni suali tekrarlayirdi.
Nigar: Canim, pis hecne yoxdu. Biraz qan azligim var, onun uchun de dermanlar atacam.
Ayan Nigara sarilaraq:
- Chox shukur. Seherden bildiyim butun dualari etmishem. Zaur da burda idi. O da chox narahat idi ancaq ishi cixdi getmeli oldu.
Nigar Ayanin elinden tutaraq:
- Meni unudardin?
Ayan sualdan shubhelenerek:
- Mene dűzűnű de.. Sene ne olub?
- Sadece sualdi.
- Yox, nese var men öyrenecem.
- Ayan bele eleme.. Incidirsen meni. Adi bir sualdi.. Ya he, ya yox...
- Niye unudum? Elbetde ki unutmaram. Sen menim yegane refiqemsen.. Hetta artiq bacimsan. Biz hamimiz birlikde xoshbext olacagiq inshallah.
- Bes o? O unudar meni?
- Kim ? Emil? Delisen sen vallah.. Onun seni helede nece sevdiyini gormursen.
- Ne qeribedir... Bir varsan, bir an sonra yoxsan.. Hec olmamish kimi, hec yashamamish kimi...
Ayan: Nigar niye bele danishirsan?

Nazim adamlarina Emili buraxmalarini tapshirdi. Özu ise chixib, getdi.
Zaur da Emili axtarirdi. Bildiyi butun yerlere baxmishdi. Ancaq hec bir xeber ala bilmirdi ondan. Emil indi anlamishdi Nigarin neche ildir yashadigini. Nazimi gorende, onun danishiqlarindan her sheyi anlamishdi. Ancaq Nigar artiq Nazimin idi.. Bu artiq her sheyin űzerinden xett chekirdi. Emil köhne xarabaliq bir evlerin yaninda dayanmishdi. Charesizliyin ne oldugunu indi basha dushurdu. Bir terefde űmid dolu gozlerle ona baxan Nigari gorurdu, diger terefde ise bashqasinin qadini olan Nigari gorurdu. Elbetde ki Emil uchun 2ci veziyyet, 1ci veziyyeti qat-qat űsteleyirdi. Chunki Nazim Nigara mecburen sahib oldugunu bilmirdi. Belelikle Nigar meselesini tamamile aglinda bitirecekdi bu andan etibaren. Herden hem Nazime hem de Nigara qarshi nifret hiss edirdi, heyatinda daxil olduqlari uchun...
Gűnler sűretle irelileyirdi. Her kes heyatina bir yerden davam edirdi. Nigar gun kecdikce bir gűl tek saralib, solurdu. Ayan defelerle onunla elaqe saxlamaga chalishsada, Nigar muxtelif

<< 1 ... 80 81 [82] 83 84 ... 157 >>