, besdi" dese de, ozu de qolumu buraxmirdi. Meni son defe qucaqlayib gozumun yashini sildi, dodagimdan opdu ve qapiya teref getdi. Bu, bizim ilk opushumuz idi- her defe meni opmek isteyende bir behane edirdim, uzumu cevirirdim; ozumu hec vaxt utancaq hesab etmesem de, bu yaxinliq meni utandirirdi, ona gore de, Emil her defe yanagimi opmekle kifayetlenirdi. Hiss edirdim ki, inciyir arada, amma bir soz demirdi. Amma indi have limaninda bu opush o qeder tebii alinmishdi ki, uzumu cevirmek hec aglima da gelmezdi. Emil menden ayrilib qapiya getdi- donub arxaya baxdi, dozmeyib mene sari geldi, son bir defe de qucaqlayib yeniden qayitdi. Men ise hele de icin-icin sessiz aglamama davam edirdim. Emil qapidan iceri kecse de, biz onu tam gozden itene qeder gozledik. Mashina teref getdiyimizde, fikir verdim ki, Leyla da aglayir.
"Meni basha dushdum, ya sene nolub?" deyib gulumsemeye chalishdim. O da "neynim, bele ayrilmaq sehnesini yalniz kinolarda gormushum. Hele men yaxshiyam, sernishinler arasinda da bir necesi size baxib aglayirdilar".
Hava limanindan birbasba Leylagile getmishdik, butun geceni oyaq kecirsem de, hec yuxum gelmirdi. Leyla coxdan yuxuya getmishdi, mense o yan-bu yana vurnuxurdum. Emille tanish oldugum gun yadima dushdu, onda da Leyla yuxuda olarken butun geceni Emille danishmishdim, her shey ele o vaxt bashlamishdi. Aradan cemi 2 ayin kecmesine baxmayaraq, ona bu qeder baglanmagim ozume de qeribe gelirdi. Bir az sonra Emil Istanbula catmishdi, 3 saat tranzit muddetinde ise yeniden skype bizi bir-birimize baglamishdi.
Emilin getdiyi ilk hefte ruh kimi gezirdim, seherler Icerishehere gelir (her ikimizin Bakida en sevimli yeri idi bura), evvel gezdiyimiz kuceleri dolashir, sonra "Shokolad" kafede pencerenin yanindaki stolda oturur, eve qayidirdim.
Universitetde dersler bashlayanda ise gunorta hec zaman telesmediyim qeder eve telesir, skype-I acir ve gecenin bir yarisina qeder onunla danishirdim. Her defe de zarafatca skype-da sohbetimize "salut, Estonia"