ile bashlayirdi (skype-I yaradan 3 programci eston olublar) ve hemin 3-luye bizlere bir-birimizi gormek shansi verdikleri ucun teshekkur edirdik- bu, bizde artiq bir rituala cevrilmishdi. Olkeler arasindaki 3 saat ferq de onla menim sohbetlerimize, mesajlashmalarimiza mane olmurdu.
Universitetde qrup yoldashlarim, hetta muellimler bele mendeki deyishikliyi hiss edirdiler, muellimler ona gore ki, 1 elimle muhazire yazanda diger elimle telefonla qurdalanirdim; ushaqlar ise Emilin her mesajindan sonra uzumde yaranan o axmaq gulumsemeye gulurduler.
Belelikle, sentyabr ve oktyabr aylari otmushdu. Noyabr ayinda artiq "papa, gelin bu Yeni ili emigille Dusseldorfda kecirek" xahishlerine bashlamishdim. Emil qish tetilini universitetde qalib magistr tezisini bashlamagi planlashdirirdi, bu sebebden de onun Bakiya gelmeyi alinmayacaqdi. Qerarlashdirmishdiq ki, men Dusseldorfa gedecem, ora ile Emilin yashadigi sheher arasinda cemi 2 saatliq qatar yolu oldugundan tez-tez gorushe bilerdik.
Evdekiler (elbette ki, anamdan bashqa) menim bu Almaniyaya getmek israrima cash qalmishdilar, cunki emim qizi Laleden o qeder de xoshlanmadigimi bilirdiler. Buna baxmayaraq, atam cox uz vurmamish, emimle danishib bilet ve viza proseslerine bashlamishdi.
Evvelce cox qabariq olmasa da, amma Emille aramizda yaranan soyuqlugun yavash-yavash ferqine varirdim. Ilk evvel bu gece sohbetlerimizin qisalmasi ile bashladi- saat ferqine baxmayaraq
men onu geceler yatmayib gozlediyim halda, o ya yuxulu oldugunu deyib sohbeti qurtarir, ya hansisa telebe partilerine getmeli oldugundan sohbetleri telesdirirdi. Chalishirdim, bu deyishikliklere adekvat yanashim:"elbette, butun gun Siam ekizleri kimi bir-birimize bitishik qala bilmerik ki. Onun da oz sosial muhiti var, menim de burda oz dostlarim var. Mumkun qeder onlara da vaxt ayirmaliyiq" deyirdim; uzde sakit gorunsem de, icimde narahat olmadigini desem, yalan olardi. Bashqa bir gun "Kenan mashini ile qeza edib, onunla xestexanadaydim", "Larisa oz