z sevgilisinden ayrilib, onunla derdleshirdik", "Timur yeni yataqxanaya kocur, ona komek edirdik" ve s kimi behaneler ortaya cixirdi. Ureyimde "basha dushmurem, sen hekimsen, psixoloqsan, nesen ki, sensiz ishleri kecmir" deyib incisem de, uzde "he, elbette, yox, incimirem elbette ki, get komek ele Larisaya" deyirdim. En esasi da butun bunlarin menim xetrime deydiyini, incitdiyini gormurdu ele bil. Bashqa bir defe mubahisemiz onun dersleri ile bagli idi, son zamanlar imtahan qiymetleri o qeder de urekacan deyildi, bezi imtahanlardan kesilme ehtimali da vardi. Mumkun qeder taktla "deyesen, bu partiler, eylenceler cox vaxtini alir. Belke, derslere diqqeti artirasan bir az?" dediyimde ilk ciddi mubahisemiz yaranmishdi, onu "mesuliyyetsiz" adlandirdigimi sanmish, "sen sadece meni dostlarima qisqanirsan. Ozunden aralamaq istemirsen" demishdi. Halbuki, menim esas isteyim onun ugurlu olmasi, imtahanlardan kesilmemesi idi. Bir-birimizi duzgun anlamirdiq.
Eseblerimi dashiran son damla ise dekabrin evvelinde " balacam, biz burda ushaqlarla ( yeni elbette ki, Larisa, Kenan, Timur ve Olesya- bu da Emilin destesi) danishmishiq, Almaniyada son ilimiz oldugundan qerara aldiq bu uzun Milad tetilinden istifade edib Avropa turuna cixaq" cumlesi oldu. Ilk evvel ele bildim, zarafat edir.
-"Emil, ciddi deyirsen? Bes bizim gorushmeyimiz?"
- He, bilirem, sen de planlamisan her sheyi
Az qala qishqiracaqdim ki, "ne plan?? Biletler de artiq hazirdi!"
O ise sozune davam ederek, "amma day ushaqlar da isteyir, onlari yari yolda buraxa bilmerem".
- onlari yari yolda buraxa bilmirsen, amma meni pis veziyyete qoya bilirsen. Men sene gore o lenetlenmish Dusseldorfa gedirem, ozumden bashqa ailemin de planlarini pozuram, 3 neferi de darta-darta ora getirirem...
Sohbetin sonunda yene men onun "sechimlerine hormet etmeyen", "ozunu ushaq kimi aparan", "onsuz da yaydan sonra daima yaninda olacam, eqoistlik etme" kommentlerine layiq gorulmushdum.
Hemin qish tetilinde Emil dostlari ile birge