e daxil olacaqdm, hemin universitete qebul olunmaq ucun ish tecrubesi lazimdi idi. Sadece oxumaq xatirine ise, Ingilterenin hansisa geride qalmish kollecine girmek, ad olsun deye ora oxumaq istemirdim. Bunu onlara desem de, "bizim onlardn neyimiz eskikdi? neyin catishmir ki, bu saat ishlemek isteyirsen?" sozlerinden ashqa cavabinda bir shey eshitmirdim.

2.Sohbetin bu tonda davam edeceyini bildiyimden, onu daha da uzaqmaga ehtiyac gormurdum. Nezrini opub evden cixdim. Hemin shitketin yerleshdiyi biznes merkezi bizim evden o qeder de uzaq olmasa, merkezde yerleshdiyinden tixaclarin gur oldugu yerde idi. Evimizin qabagindan taksiye eyleshib unvani dedim. Yol boyunca fikrimde yene seher anamla olan sohbeti dushunurdum. Atam ezamiyyetde oldugundan, onu rolunu da anam oz uzerine goturmush, meni "mesuliyyetsiz, geleceyimi dushunmeyen" roluna qoymushdular. Atam Rauf neft-meden sahesi uzre muhendisdir, sheherde oz sahesi uzre nufuzlu insanlardan biridir. Cox yarashiqlidir atam, herden dostlarim zarafatca mene onun Pirs Brosnana oxshadigii deyirler; duz deyirler, mueyyen menada oxshayir ona. Vaxtinin ekser hissesini ishine hesr edir, ailesi ile o qeder de yaxindan maraqlanmaz, duzu, ishlerimize cox da qarishmaz, sual versen belke qizlarinin dogum gununu demek ucun de xeyli fikirleshib cavab verer. Maddi cehetden bizi artiqlamasi ile temin etmeyine baxmayaraq, onun terefden xususi bir diqqet gormezdik. Ad gunlerimizde bahali hediyyeler, ilde bir nece defe xarice seyahet, ezamiyyetlerden gelende bizlere getirilen bezek eshyalari, amma bununda da yanashi laqeydlik, etinasizliq, ata-qiz munasibetlerinin olmamasi. Buna baxmayaraq, atami cox isteyirdim, ona hormet edirdim. Insan kimi vicdanli idi, ikiuzlu deyildi, ola bilsin, "ata" rolunda o qeder ugur qazanmasa da. Belke de, bunun bir sebebi onun ugursuz evliliyi idi. Anamla sadece nene-babamin isteyi, anamin cox yaxshi, eslili aileden cixmasi ile evlenmishdi. Atamdan anama qarshi hec vaxt xususi bir diqqet ve ya nevazis