da ele xoshbext olsaydi, bir-birlerine munasibetleri ferqli olsaydi, Nezrin bele qorxacaq boyumezdi, menim anamla munasibetlerim ferqli olacaqdi, derdlerimi rahat-rahat bolushecekdim, o da bize ele tezyiqler gostermeyecekdi. Bu saridan Bahadura qibte edirdim, heqiqeten.
Bunlari dushune-dushune artiq catmishdiq. Mashindan dusherken, "cox sag olun, size de eziyyet verdim" dedim.
O da: "eybi yox, bu yaxsiligin qarshisinda sabah 2 muxtelif hesabat hazirlamagi tapshiracam size" deyib gulumsedi. Demeli, isteyende yekebash olmaya da biler, normal insanlar kimi normal unsiyyet qura biler. "geceniz xeyre" deyib, darvazadan iceri girdim.
Axsham evde elektron poctumu yoxladigimda Emilden mesaj vardi. Hal-ehvalimi sorushurdu. Derslerinde veziyyet o qeder de yaxshi deyilmish. Bezi fenlerden kesilmek ehtimali vardi. Ureyimde "butun gun partilerde gezsen, hefte sonlari da evde oturmasan, bashqa ne gozleyirsen ki?" fikirleshdim. Amma artiq davadan, soz-sohbetden yorulmushdum, sadece "eybi yox, imtahanlara hele 1 ay var, indiden bashlasan oxumaga catdirarsan" yazmaqla kifayetlendim.
Menim cavabi gonderdiyimden az sonra mene skype-a zeng etdi. Heddinden artiq yorgun olsam da, nezere alsaq ki, 2 heftede bir danishirdiq artiq, ona gore de zengi qebul etdim.
Emili goren kimi, yene incikliklerimi, ona qarshi olan naraziligimi unutmushdum. Qururum cox mehribanliq etmeye imkan vermese de, ureyimde onu bagishlamish kimiydim.
O da kifayet qeder mehriban gorunurdu. Bir az muellimlerin sertliyinden shikayet edirdi, almanlarin deqiqliyini ve sert vezife borclarini nezere alaraq, Emilin muellimleri haqqinda danishdiqlarini realliqla o qeder de uygunlashdirmirdim. Men de gunlerimin nece kecmeyi, ishim haqqinda danishirdim.
- sesin cox entuziastik gelir, deyesen, dogurdan sevirsen ishimi.
- aha, cox maraqlidi. Her halda gozlediyimden daha yaxsidi. Kollektiv de yaxshidi.
- Men de burda musahibelere gedirem.
- Nece yeni? Universitetden sonra orda qalmaq fikrin var?
- He de, gelib