bizle?" sorushmushdu. Men de ishin coxlugunu, kefimin olmadigini behane edib imtina etmishdim.
Bu bir ay erzinde Nezrin de pis xestelenmishdi. Artiq defelerle qeyd etdiyim kimi, ne men, ne de Nezrin anamdan xususi nevazish gormeden boyumushduk. Bu sebebden Nezrine bir nov analiq etmishdim. Aramizda 8 yash ferq oldugundan onu mektebe men aparib-getirmish, derslerinde men komek etmish, geceler qorxdugunda ise menim otagima gelib menle yatmishdi. Heyatimda en bagli oldugum varliq idi Nezrin. Heqiqeten de, indinin ozunde de ona qarshi ozumu ana kimi hiss edirem, onu qorumaq, incidilmesine qoymamaq kimi guclu instiklerim var. O xestelendikde de, onun yaninda olmush, geceler yatmayib bashinda keshik celirdim. Anam ozu onun yaninda qalmaq istese de, bilirdim ki, Nezrin ondan cekinir, ondan "mene kitab oxu, onu apar, bunu getir" isteye bilmirdi, her ushaga xas kaprizlerini ede bilmirdi o otagda olanda. Gunduzleri ish, geceleri ise xesteye keshik cekmek meni yorsa da, stoikcesine dozurdum, sesimi cixrmirdim.
Hem bunun getirdiyi stress, hem de Emille olan son sohbetimiz mene pis tesir etmishdi, ariqlamish, solmushdum. Nenemin sozu ile desek, "onsuz da celimsiz (yeni "cox ariq") idim, indi ise lap chelimsizleshmishdim".
Ishde tez-tez "nolub sene? Ne narahat edir seni?" sorusharsilar, hetta bu ferqi Bahadur da hiss edirdi, huquqi cehetden mene mezuniyyet dushmese de, "tecili suretde mezuniyyete cix" dese de, raziladhmirdim.
Italiyadaki partnyorlarimizla birlikde vacib bir layihe uzerinde ishleyirdik. Oz shobesinden maliyyeciler arasindan Bahadur yalniz Enver muellimi ve meni celb etmishdi. Enver muellim cavan olsa da, tanidigim en guclu maliyye analitiklerinden biri idi. Diger shobe mudirleri haqli yere daima shikayet edirdiler ki, Bahadur oz shobesine en gucluleri toplayir. Deyesen, menim de bu layiheye celb olunmagim shirketin bashqa ishchilerinin ureyince deyildi, uzume hec ne demeseler de, kulis arxasi "biz dura-dura bu ushaq niye secilir? Ne olsun ki,