a planlar deyishir, belke, gelen il artiq MBA -ni fikirleshe bilerem.
Artiq Emille munasibete son qoyuldugundan Bakida almaga xususi bir sebebim yoxdu.
Yemeyimizi bitirib restorandan cixdiq. Bakida havanin cirhacir isti olmasina bacmayaraq, burda axsham xosh bir serinlik vardi. Ona gore de Bahadura piyada gezmeyi teklif etdim. "yol uzaqdi, yorulmazsan?" dese de, axirda razilashdi.
Sheheri cox yaxshi gormemeyime baxmayaraq, cox sevmishdim bu sheheri, onun izdihami, rengli gece heyati- her shey ureyimce idi.
- deyesen, fikrimi deyishirem. Roma evezine burda yashamag isteyirem.
Bahadur gulumseyib :"sabah Florensiyani gormemish, qerar vermeye telesme" dedi.
- ne? Florensiyaya gedirik?
- aha, onsuz da sabah iclaslar legv olunub, bosh gundu. Milanda gormeye cox yer yoxdu, etiraz etmirsen getmeye?
Elbette ki, etiraz etmirdim.

Milanla Florensiya arasindaki mesafeni suretli qatarla 2 saata qet etmek olardi. Bahadur cox sonralar mene demishdi ki, hele menim Florensiyaya getmek isteyib-istemeyeceyimi bilmeden, artiq biletleri sifarish etmishdi. “Bu ozuneinam haradandi? Belke, hec getmeye razilashmayacaqdim?” sualima ise haqli olaraq “ Seni az-cox taniyirdim, Florensiya kimi bir sheherden imtina etmeyeceyini bilirdim” cavabini vermishdi. Halbuki, men ozumu cox da asan biri hesab etmezdim, demeli, Bahadur meni cox yaxshi taniyibmish.
Seher 8-de Milanin Qaribaldi stansiyasindan yola dushmushduk. Yol boyu gorduyumuz menzere meni valeh etmishdi- yashil otluqlar (iyul ayiunda Bakinin butun yashilliginin gun ishingindan mehv olub saralmasini nezere alsaq, bu yashil reng insanin gozlerini oxshayirdi), uzum plantasiyalari, shirin fermer evleri. Bahadur ise yol boyu bu gozelliyin ferqinde deyildi, yene elinde planshet nese yazib-pozurdu. “Hec olmasa, indi ish yox da” dediyimde, Bahadur:
- 12 il durmadan, fasilesiz ishleyende, mueyyen menada heyatini ishe hesr edende, cetin olur oyreshdiyinden el cekmek. Hem de sen ozun de ferqli deyilsen hec, bir nece il sonra sen de bu