“ish” xesteliyine tutulacaqsan.
- Ne menada?- onun meni bele xarakterize etmesi, gelecekde nece olacagim haqqinda “peygemberliyi” meni teeccublendirmishdi.
- Ishe duzeldiyin 3 ay deyil, gununun nece saati ishde kecir, 6-bazarlar da lazim olanda ishleyirsen. Senin yashindakilar adeten dostlari ile eylenmekden bashlari achilmir.

Dedikleri dogru idi, amma menim bu heddinden artiq ishguzarligim sadece hemin dovr heyatimdaki problemler ile bagli idi. Eger Emil burda olsa, onunla munasibetlerim korlanmasa, bu munasibetlerin korlanmasi sayesinde ehvalim tez-tez pozulmasa idi, elbette ki, ozumu ishe hesr etmeyecekdim. Butun bunlari Bahadura dememishdim- birce shexsi problemlerimi onla muzakire etmeyim qalmishdi. Mence, desem de, basha dushmezdi. Birden “Belke, Bahadurun da problem menimki kimidi, o da mueyyen problemler ucbatindan bu qeder vaxti shexsi heyatina deyil, ishine hesr edir. Goresen, Aysel nece ? Xoshbext ede bilecek Bahaduru?” fikirleri kecmsihdi aglimdan, deyesen, her sheyle heqiqeten heddinden cox maraqlaniram.
Florensiyaya catdigimizda saat 10-u oturdu. Santa Maria Novella stansiyasinda qatardan enmishdik. Bahadurun demeyine gore, sheherin esas gormeli yerlerine burden piyada getmek olardi. “Etiraz etmirsense, bu gunu menim ekspertizime guvenesen ve gedeceyimiz yerleri men secim” dedikde Bahadur, “OK. Onsuz da birinci defedir burdayam, size guvenmekden bashga sechimim yoxdur onsuz da” cavablandirmishdim.
Bahadurla ilk evvel Florensiyada yerleshen Duomoya baxmaga gelmsishdik. Elbette ki, burdaki kilse Milandaki qeder mohteshem deyildi, amma binanin kohne, ozune mexsus ruhu vardi, sanki, dogurdan da 4-5 esr deyishilmeyerek bu gune gelib cixmishdi. Mehz bu sebebden, bu kilse daha cox xoshuma gelmishdi. Hem de burda kilsenin qullelerinden birininin bashina cixib sheheri seyr etmek imkani vardi. 500-e yaxin pillekani qalxdiqda yorgunluqdan ve halsizliqdan ozumu cox pis etsem de, qarshimizda acilan menzere mene her sheyi unutdurmushdu. Bu yuksekliden