xasiyyetini deyishdire bilerem, ne de anamin ona munasibetini.
- Elbette, bizim yashimizda xasiyyet artiq formalashir, onu deyishdirmek, belke de, mumkunsuzdur. Amma, mence, atana necese tesir ede bilersen. Belke de, ozunun elediklerinden xeberi yoxdu, daha dogrusu, ferqinde deyil. Kenardan her sheyi izleyen shexs kimi fikrini catdira bilersen ona.
Bahadur bunlari danishdiqca, ona cox skeptik baxirdim , deyesen, cunki:
- Bilirem, dediklerim cox da inandirici seslenmir. Amma her halda cehd ede. Atanla ata-qiz kimi sohbet ele, oz prizmandan onun hereketlerini, onun size tesirini Danish ona.
Duzu, Bahadurun dedikleri o qeder aglima batmasa da, her halda sinaya bilerdim. Onsuz da hec ne itirmeyecekdim.

12

Bir az da neytral movzulardan danishdiqdan sonra, Bahadur “vaxtimiz az oldugundan, gel telesek. Hele Uffici qalereyasina baxmaliyiq” dedi ve hesabi odeyib kafeden cixdiq.
Eger Florensiyada olsaniz, Uffici qalareyasi getmeniz oldugu xususi yerlerden biridir. En azi ona gore ki, ordaki portretler arasinda Shah Ismayilin da shekli var. Duzdur, senet eserleri baximindan daha tesirli muzeylerde olmushdum, meselen, ele Ermitaj, yaxud Metropoliten muzeyi bu baximdan daha mohteshemdiler, duzu. Amma Uffizi qalereyasinin kohne abu-havasi, uzun koridorlari, qedimsayagi parketi, monumentleri, dovlet bashcilarinin portretleri (Osmanli Sultanlari, Shah Ismayil da daxil olmaqla) hemin muzeyi cox ozunemexsus edir. Menden olsa, her portretin qarshisinda dayanib tamasha eder, her tesviri ayri-ayriliqda oxuyardim. Amma Bahadur, elbette ki, icaze vermirdi. “Tez ol, hele daha maraqli yer var getmeli oldugumuz” deyib meni telesdirirdi. Florensiya ucun bir gun cox azdi.
Yolda dondurma alib yeye-yeye, Vekkiyo korpusune yaxinlashdiq. Bilirem, ki, Florensiya haqqinda heddinden artiq entuziastik danishiram ve “orani da mutleq gormelisiniz, bura da mutleq gelin” deyirem, amma heqiqeten de, Vekkiyo korpusu gorulmeli yerlerden biridir. Sevgililerin sevgilerinin remzi olaraq qifil