e demeden ona qulaq asirdim. Evvelki Aziza olsam, indi ureyim agriyacaqdi, teselli verecekdim, "isteyirsen, seni hazirlashdirim musahibeye, komek edim" deyecekdim. Indi ise sadece onun bu bosh, loser shikayetlerine qulaq asirdim. Danishmadigimi gorub,
- Deyesen, bu problemlerim seni narahat etmir?- sorushdu.
- Duzunu bilmek isteyirsense, yox. Birinin heyatinda her shey yaxshi olanda, bashqa birisinin menfi enerjisini qebul etmek istemir- gulumsedim.- Men de bura shikayetlere qulaq asmaga gelmemishem.
Emil hec ne demedi. Menden bele reaksiya gozlemediyi melumdu.
- Duz deyirsen, bashqa sheycun danishmaq isteyirem senle. Nishanlaniram.
Ozumu teeccublenmish kimi gorsetmek istedim, ne derecede ugurlu alinib-alinmadigini bilmeden.
- Ne yaxshi. tebrik edirem. Taniyiram qizi?
- Menle Almaniyada oxuyur. Taniyirsan eslinde. Gunel yadinda? Kecen yay gormushdun onu.
Yadima dushdu- duzu, secimi teeccublendirmishdi. Cunki o vaxt aralarinda nese oldugunu hiss etmemishdim. Hem de Gunel onun menle bir yerde oldugunu bilirdi. Demeli, bile-bile bu munasibete razi olmushdu. Belke de, Emil ayrildigimizi demishdi ona. Olan olmushdu ve bu, meni maraqlandirmamalidi idi.
- Aha, yadima dushdu. Ne deyim, xoshbext olasiniz- gulumsemeye calishdim.
- Bilirem, sene qarshi o qeder de duzgun etmedim. Bir il boyunca meni gozledin. Sadece danishmaga imkan tapmamishdim. Seni incitmek istemirem.
- Emil, sen, deyesen, oz ehemiyyetini menim heyatimda heddinden artiq cox hesab edirsen. Men yazdan beri artiq "biz" dyee bir sheyin olmadigini bilirem. Hem de, duzu, sohbeti senin acdigina sevindim. Cunki, men de bu gun bura evleneceyimi demek ucun gelmishdim.
Emilin teeccubden gozleri halqalanmishdi. Bunu hec gozlemirdi.
- Nece yeni? kimle? Menim niye xeberim yoxdu? Ramin de hec ne demeyib bu haqda.
Gulumsemeye calishib,
- Emil, menim senin nishanindan nece xeberim olmursa, senin de menim evliliyimden ele xeberin olmur. Sebeb de sadedir: cunki ayrilmishiq ve bir-birimize hesab vermeye luzum