Moskvadaki ishinden, gelecek shobesinden sohbet edirdi. Hiss olunurdu ki, memnundu heyatindan. Onu bele gormek mene qeribe gelirdi.
Bagha catdiqda,
- yaxshi, men catdim artiq. Sagollashaq.
- sene ugurlar. Nese olsa, zeng ele. Gorsen ki, cox suallari var, men sabah gelirem. Men danisharam onlarla.
- OK. helelik.
- helelik. seni sevirem.
Bu sozu eshitdiyime shok olmushdum- ondan bele hisslerini biruze vermeyi gozlemirdim. Hec ne demeyib (daha dogrusu, deye bilmeyib) telefonu bagladim.
Belelikle, yalanciliq elediyim gunler bashlayridi ve menim ozumden artiq nifret edirdim.

19
Men basha geldikde, atamla babam shahmat oynayirdilar, anam kuncde oturub kitab oxuyurdu, nenemle Nezrin ise ortaliqda gorsenmirdiler. Ozumu itirmishdim, bele hallarda kime ve ne deyildiyinibilmirdim. Yeni teoretik olaraq, eslinde bilirdim. Normal ailelerde qizlar munasibetleri olduqlari oglan haqqinda analarina danishirlar, mesele daha da ciddileshdikde ise atalari da bu ishden xeber tutur ve nishan, evlilik ve s. hazirliq bashlanilir. Menimle anam arasinda ise ele munasibet yoxdu. Duzdu, anamin Emil haqinda xeberi vardi (eslinde, yeqin ki, hele de onun menim boyfriendim oldugunu fikirleshirdi, aramizin hele yazdan beri pozuldugundan xeberi yoxdu), sadece, Emille butun gun bir yerde oldugumuzdan, ister-istemez ondan xeberdar olmushdu, konullu olaraq ona bu munasibetimi danishmamishdim. Emilden evvel ise hec kesle gorushmediyimden, danishilasi bir shey de olmamishdi. Indi ona ne deyeceyim, nece deyeceyimi bilmirdim, Bahadurun adini esitse de, "mama, biz Bahadurla evlenirik, sabah sizle tanish olmaga gelir" sozleri, haqli olaraq, anami shoka salacaqdi. Fikirleshdim, belke atama danishim. Her halda o, Bahaduru hava limaninda gormushdu, hiss etmishdim ki, sohbetleri qisa da olsa, yaxshi tutmushdu. Amma ondan da utanirdim. Niye men de hec ne hec vaxt hamida oldugu kimi olmur?!
Kash Bahadurun sozune qulaq asardim, o da qayitdiqda bir yerde danishardiq, onda ozumu daha emin hiss ederdim.