haqqinda fikirleshirdim. Bir azdan sohbet nishandan dushmushdu, Cemile meni de sohbete qatmaq namine, "Leyla deyir ki, cox qeseng gorsenirdin, shekillere baxdim, duz deyirdi" demishdi. Dilara yene sohbete qarisharaq "nishana da bele xususi hazirlashmagi basha dushmurem, uzuk taxilacaq da neticede, bunu niye bele bayram kimi qeyd edirler, anlamiram" demishdi. Uzde umumen danishdigi gorsense de, yene sozu mene atdigini bilirdim. Bu defe sessiz durmaq fikrim yoxdu:
- yeqin ki, bezileri kimi 3 defe nishan edende, artiq tedbir de adileshir, maragi qalmir. Amma mende ilk defe oldugundan, elbette ki, insan xususi hazirlashmaq isteyir.
Bu sozu deyende, ele bil, Dilaraya shille vurdum, ortaya sukut cokdu, Bahadurla Cemile sohbeti deyishdirmek ucun Bahadurun Moskvaya getmesinden danishmaga bashladilar. Dilaranin mene nece baxdigini gormek lazimdi, men de ona baxib gulumseyirdim. Eceb olmushdu, duzdu, Bahadurun en yaxin dostlarindan birine kobudluq etmeyim Bahadura qarshi duz deyildi, amma Dilara bu cavaba layiqdi.

3

Bir az da orda-burdan sohbet etdikden sonra, Bahadurla men getmek ucun qalxdiq. Ozum haqqinda Bahadurun dostlarina xoshagelmez teessurat yaratdigimi bilirdim, Bahadurun yaninda utansam da, duzu, onlarin menim haqqimda ne fikirleshdikleri vecime de deyildi. Esebi vaxtlarimda calishardim insanlardan uzaq duram, fikirlerimi bir yere toplayim, yoxsa kiminse ureyini qira bilerdim, dediklerim sozler ucun sonradan peshman ola bilerdim. Bu sebebden de Bahadurun avtomobilinde hec ne demeden on oturacaqda oturmush, pencereden baxir ve danishmirdim. Bahadur da fikirli gorunurdu. Bir az sonra,
- Nece oldu? Xoshuna geldi bizim ushaqlar?
Elbette ki, xoshlarima gelmemishdiler ve “yox, hamisindan bir-bir nifret eledim, bir de onlari gormek istemirem” demek kecse de, ureyimden, sadece:
- Aha,- ile kifayetlendim,- pis olmadi.
- Mence, daha cox qoshula bilerdin sohbete. Ele oturmushdun, ele bil mecburi getirmishdiler seni ora.
Bahadurun bunu dediyine inanmirdim-