hiss olunurdu.
Qoy esebileshsin, vecime de deyil.
- Tanimirsan. Ish yoldashim Bahadurla.
- Italiyaya getdiyin o tiple? Ele o vaxtdan bilirdim, bele bir shey olacaq. Demeli, son defe dediklerim duz imish. Sen de meni axmaq kimi aldadirdin.
- Men hec kimi aldatmirdim. O vaxt, heqiqeten, bele bir shey yoxdu. Bir hefte icinde alinmish qerardi.
- Inanmiram. Sen mene bele bir shey etmezsen. Men nishanlaniram deye, aciq cixirsan.
- Nishanima devetname gondererem bele cox isteyirsense.
Sohbet menimcun artiq bitmishdi. Emil yene sesini qaldirib nese demek isteyirdi. Men ayagha qalxib "ishlerim coxdu, getmeliyem. Ozune yaxshi bax" deyib cixdim kafeden.
Kafeden nece cixdigim, Nizami kucesi boyunca nece dushduyum ve taxiye mindiyim yadima gelmir. Aglayidim- ozume nifret edirmish kimi aglayirdim. Bu axmaq "evlenirem" sozunu Emile aciq vermek, onun qabaginda ozumun acizliyini gostermemk, tapdanilan qururumu yerlerden qaldirmaq ucun elediyimi bilirdim. Ve bu acizliyime ve ikiuzluluyume nifret edirdim.
Taksiye eyleshen kimi, "hele ki, gec deyil, fikrimden donmemishem" deyib Bahadura mesaj yazdim, "tfikirleshdim ve qerarimi verdm. teklifine raziyam". Mesaji yazan kimi, telefonu sondurdum. Leylagile olan yol boyu aglamisdim. Taksiden dushende gordum ki, seherden esebden yumrugumu ele sixmisham ki, dirnaqlarim ovcumu qanatmishdi.

18
Leylagile atdigimda Sara xala meni bu veziyyetde- aglamish, uzu-gozu qizarmish gorub teshvishe dushdu. Emil indi meni gorse, yeqin ki, bayaqki komplimentine peshman olardi. Suallarina "yox, hec ne olmayib, ishde problemlerim var" deyib Leylanin otagina kecdim. Leyla meni gorcek carpayidan dik atildi.
- nolub sene? Bu ne haldir bele?
- Emille danishdim.
- nu i?
- hec ne. Senin dediklerini tekrarladi.
- sen, umumiyyetle, niye onla gorushursen ki? Hem mene niye dememisen? Hem bilirsen, nece axmaqdi, ona gore daha aglamaq niye lazimdi. Gerek mene de deyerdin, senle gelerdim.
Leyla yene evvelki Leyla olmushdu- mene danishmaga imkan

<< 1 ... 68 69 [70] 71 72 ... 102 >>