olacagini bilmirdim. Kenan menden daha agilli cixmishdi qacmaqla..


16.

Bir hefte sonra Kenan qayitmishdi hemin o tecili ish komandirovkasindan. Deyishmishdi, ariqlamishdi, kefsiz gorunurdu. Hetta bu deyishikliyi Aylagil de hiss edir,
- Goresen, ne olub ona?- deye oz aralarinda danishirdilar. Goresen, sebeb men ola bilerdim mi? Bunu fikirleshmeye de cox curet etmirdim, ozumu artiq yere umidlendirmekden qorxurdum. Hemin gunle Kenanla hec uz-uze de gelmemishdik, o otagda olanda men neyise behane edib otagdan cixar, men geldikde ise o hansisa iclaslara, gorushlere teleserdi. Bu cur qacdi-tutdu oynaya-oynaya 2-3 gun kecmishdi.
Bu gun ishde bir az daha gecikmeli olmushdum, Ayla gelen hefte mezuniyyete getdiyinden bezi ishleri tez qurtarmaq isteyirdi, ona gore de men onun ucun muqavileni ilkin variantlarini daha tez vermeli idim. Otagda tek ishleyirdim, artiq hami evine getmishdi. Kenan ise gunortaki iclasindan sonra kabinete gelmediyinden onun da artiq eve getdiyini zenn etmishdik. Men de ishlerimi yekunlashdirmaq isteyirdim ki, Kenan geldi. Elindeki bloknotundan iclasdan indi cixdigi melum idi- bu gun hemishekinden daha artiq yorgun gorunurdu. Meni gorub tutulsa da, bunu biruze vermedi. Stoluna yaxinlashib eyleshdi, elleri ile bashini ovushdurmaghindan, deyesen, bashi da agriyirdi. Onu hec bu veziyyetde gormemishdim.
Men ise ona fikir vermeden ishimi tez yekunlashdirib cixmaq isteyirdim. O defeki epizoddan sonra onunla tek qalmaqdan cekinirdim.
"Send" duymesine basib Aylaya istedikleri senedleri gonderdikden sonra cantami goturub cixmaq isteyirdim ki, Kenanin:
- Nazrin, bir az vaxtin var? Seninle danishmaq isteyirem,- sesini eshitdim arxamdan.
Ayaqlarim ese-ese (mama duz deyir, bu qeder hundurdaban geyinmemeliyem, bele veziyyetlerde yixila bilerem) yeniden masama qayitdim. Sakitce:
- Eshidirem,-dedim.
Kenan gozlerini menden qacirdib stolunun bashindaki resme baxirdi- mamasinin cekdiyi hemin meshhur yashli qadinin portreti idi. Men de gozumu Kenanin