n baxdigi istiqamete zilledim, hemin portreti gorub sergi axshamini xatirladim ve bi-ixtiyari gulumseyirdim.
Kenan mene baxib gulumsediyimi gordu- yeqin ki, onun da yadina Van Qoq ehvalati dushmushdu.
- Kecen defekinden sonra hec ne olmamish kimi davrana bilmerem, bu sohebtden artiq qaca bilmirem, ne olacaqsa olmalidir. Seni sevirem.- bu sozleri birnefese deyib mene baxirdi. Men de yene ozunemexsus o "agziaciq key ifademle" gozlerimi onun uzune zillemishdim. Agzimi acib nese demek istesem de, deye bilmirdim, dilim qurumushdu, beynimde bir ugultu var idi, eger oturmush olmasa idim, yixilacaqdim.
Arada bir az sakitlik cokdu. Hec birimiz danishmirdiq. Menim ureyimde bir qigilcim yaransa da, Kenanin "seni sevirem" sozleri beynimde exo kimi tekrarlansa da, o sese "o evlidir, o evlidir, umid yoxdur" sozleri de bir terefden beynimi agirlashdirirdi. Kenan danishmadigimi gorub sakitce,
- Ilk defe diqqetimi sergide cekdin. Ferqli idin, danishigin xoshuma gelmishdi. Ozunden emin bir auran olsa da, sonra pert oldugunu da gormushdum, yaddaqalan biri idin. Hemin gun seninle ishleyeceyimi oyrendikde, duzu, sevinmishdim. Ferqli tipajlari sevirem.. Her shey evvelce bir maraq kimi bashladi. Sen de sadece menim ish yoldahslarimdan biri idin, sen, Ayla, Leman, bashqa shobelerdeki qadinlar arasinda hec bir ferq qoymazdim, ishde shexsi munaisbetlerin olmasini sevmirem. Amma vaxt kecdikce, sene munaisbetim deyishirdi. Istemirdim deyishmeyini, xoshuma gelmirdi bu sene qarshi yaranan maraghim. Fikirleshirdim ki, seni acilasam, sene qarshi soyuq olsam, seni gormezlikden gelsem, bu hissler de geder. Amma getmirdi, neyleyirem edim, getmirdi. Axshamlar evde seni unudacaghima soz verir, seherler ishde seni yene gordukde hemin sozum yadimdan cixirdi. Duz deyil bu hissler, olmamalidir. Aramizda hec ne ola bilmez, evliyem cunki, ushagim var. Amma seni de sevmeye bilmirem, seni gormeyende deli oluram, hemin gun toyda seni o praktikantla gorende az qala bogacaqdim onu. Deyesen, dogrudan da,