idi. Ad gunume cox az vaxt qalmishdi, mamanin hemin gun nese planladigini bilsem de, uze vurmurdum. Onsuz da Feridenin dozmeyib mene deyeceyini bilirdim. Bu qizin hec sirr saxlamaq kimi bir xususiyyeti yoxdu, amma onun ele bu shen xasiyyeti, cox danishmaqlighi onu ailenin sevimlisi edirdi.
Bir ish gununun sonuna yaxin kiminse qapini acmasi ve "papa" qishqirmasi sesine diksindim. Tek diksinen men deyildim. Gelen Lale ile Ayten idi. Kenan da onlari burda gorduyune teeccublenmishdi.
Aytenin deidyine gore yaxinliqdan kecirlermish, Lalenin "papami istirem" yalvarishina dozmemish, onu bizim ofise getirmishdi. Lale Kenanin qucaghindan dushmurdu, balaca elleri ile onun bogazindan tutmush, nese danishirdi ona. Ilk defe idi ki, qizini canli gorurdum. Cox oxshayirdilar bir-birlerine. Lalenin Kenanla danishdighini gordukce, unutmaq istediyim xatirelerim yadima dushurdu. Men de ushaqliqda papanin ishine getmeyi cox severdim. Men de eynile Lale kimi papanin bogazindan yapishar, hamiya "baxin menim papama" deyib hamini guldurerdim. Menden "sen kimsen?" sorushanda "papanin princessasi" cavabini verer, etrafdakilarin suallarindan bezdikde, yene papami qucaqlayar, "gel gedek burdan, meni parka apar" deyib miz-mizlanardim. Indi Laleni gordukce, 17 il evvele qayitmish, ozumu gorurdum sanki. Meni fikirlerimden Lalenin sesi ayirdi. Gelib yubkamin eteyinden tutub:
- A ti kto? Ya tebya ne znayu (Sen kimsen? Men seni tanimiram)- deyirdi.
Ozumu ele alib,
- Menya zovut Nazrin (Adim Nazrindir)- dedim guc-bela ile.
Lale bir az fikre gedib,
- Nazyin.. Nazyin..Kyasivoe imya (Qeseng addir)- deyib menim stulumda oturmaq ucun yanima geldi. "R" herfini deye bilmemesi, onun danishigini shirinleshdirirdi. Ushagha qanim cox qaynamishdi, Adeten ushaqlari seven biri olmasam da, bu ushaqa isnishmishdim. Belke, mene ozumu xatirlatdigina gore?
Ayten ise Lalenin meni incitdiyini sanib, menim stulumdan goturmush "Bagishlayin, sizi de narahat edir" dediyinde cavab kimi zorla gulumsedim. Oz-ozume