ayaqqabilarda, baletkalarda ayaghim agridardi. Kenan yene ayaghimda hundur tuflilara ishare edib:
- Sen nece bunlarin ustunde gezirsen? Her defe seni bu ayaqqabilarda gorende ele bilirem yixilacaqsan. Xususen de, Istanbulun bu kele-kotur yollarina yarashir bu tuflilar.
- Eybi yox, yixilanda da seni qucaghina yixilacam.
Kenan hec ne demeyib mene gulumsemishdi. Axsham yene otele catdiqda foyede sagollashmish, oz otaglarimiza ayrilmishdiq.
Kenani seherisi gun hava limanina yola saldiqdan sonra, oz otaghimdan cixmamishdim. Kenani yola salanda "cox sag ol bu heftesonuna gore, hec vaxt unutmayacagim 2 gundur" dedi. Menim de...Bir de hec vaxt Istanbula gelmemekde qerarli idim. Bir sheher ucun bu qeder xatirelerim bes idi.
Bakiya qayitdiqda heyat oz axari ile davam edirdi. Universitetden cavab gelmishdi. Qebul olmushdum. Menden bashqa hami sevinirdi. Universitetde son sessiyami da yola verib getmeliydim. Hem emim, hem dayim ora oyreshmek ucun bir az evvel getmeyi, ev tutmaq ve s. kimi meseleri rahatliqla hell etmeyi meslehet gorurduler.
Ishde hele de cixmaghimdan xeberleri yox idi. Menim ish muqavilem ferqli oldugundan, bir hefte xeberdarliqla istefa ede bilerdim. Men de bir hefte qalmish istefa etmeyi fikirleshirdim. Amma nece ki bir mesel var, Allahi guldurmek isteyirsense, ona oz planlarindan danish. Indi de menim bu planlarima merdimazar Anar mane olmushdu. Biletim 2 hefte sonraya idi. Universitetde diplom ishinin mudafiesine cox az qalmishdi. Nahardan sonra kabinetde oturmushduq ki, Anar bizim otagha geldi. Menim stolumun yaninda dayansa da, hami eshidirdi sesini.
- Mama dedi ki, gedirsen. Afesin sene, eshitdim qebul olmaghini.
Haminin bashi elbette ki, bize sari cevrildi. Men ise derin nefes alib, soyuqqanliligmi pozmadan:
- Cox sag ol, -dedim. Anar yene nese menim secdiyim universiteti terifleyir, onun da herbi xidmetden sonra ora gelmek planlarindan danishir, men ise ona qulaq asmaq istesem de, fikrim Kenana gore yayinirdi. Kenanin uzunun qani