i cekilmishdi, hemishe esebileshende elindeki karandashla oynayardi. Indi ise esebinden karandashi sindirmishdi da. Axsham meni cetin bir sohbet gozleyecekdi. Belke de, bele daha xeyirli idi. Qorxaq kimi qacmaq evezine, normal ayrilib gedecekdim.
Anar otagda cixan kimi, qizlar ustume tokuldu.
Leman hansisa bir xeberi ilk evvel ozunun bilmediyine heyfsilenir, Ayla ise, deyesen, ishden cixmaghima pis olmushdu ki, gozleri dolmushdu, ele "duzu, pis olmusham, cox isteyirdim seni, amma duz edirsen getmekle, geelceyincun bu daha yaxsidir" dediyinde aglimdan "Menle Kenani bilir, goresen?" fikri kecmishdi. Amma, belke, ele soz gelishi deyirdi, men de kiminse yaxshi bir universitete qebul olundugunu eshitsem ele deyerdim, yeqin ki.
Kenan ise hec ne demeyib otagdan hansisa iclas behanesile cixdi.
Axsham Kenana izahat vermek vaxti meni qorxudurdu. Kenanin reaksiyasindan daha cox, menim bu sohbete nece tab getire bilib-bilmeyeceyim meni qorxudurdu.
Ishden en son Orkhan cixmishdi. Onun kabinetden cixmasi ile,
- Hara ve niye gedirsen?
- Londona. Oxumagha.
- Bunu mene ne vaxt demeyi fikirleshirdin? Getdikden sonra? Ya umumiyyetle hec demeyecekdin?
- Ikimiz ucun de en yaxshisi budur. Getmeliyem.
- Hec meni fikirleshmirsen sen?
- Ele fikirleshirem ki, gedirem. Bu cur heyati davam etdire bilmerik, ne sen, ne de men.
- Mene vaxt vermeyini xahish edirem. Boshansaq, Ayten basha dusher. Onsuz da ele mohkem evliliyimiz yoxdur. Senin aidiyyatin yoxdur, sene qeder de bele idi onsuz da. Ikimiz de telesmishdik evlilik qerari ile. Amma Lale hele balacadir. Bu boshanma onu mehv eder.
- Lale boyudukde de bu boshanma onu mehv edecek. Ozumden bilirem.
Bu arqumentima Kenan hec ne deye bilmemishdi.
Sadece elimden tutub sakitce yanimda oturmushdu.
- Qalmaghin ucun hec bir umid yoxdur?
- Yox, ne sen menim papam kimi prinsipsiz birisen ki, aileni mene gore atasan. Ele buna gore de sevirem seni. Ne de men Sevinc deyilem. Ona gore de, en yaxsisi getmeyimdir.
- Kash bashqa shertle