n getdim.
Londondaki heyatimin ilk 2 ayini indi de xatirlayanda tuklerim urpeshir. Dersler hele bashlamadigindan bashimi qatmaq cetin idi. Dayim ogullari Emin ve Alesger meni arada bir harasa cixarmagha cehd etseler de, imtina ederdim. Bu 2 ayda axitdigim goz yashlarini, yeqin ki, hansisa insan hec omru boyu aglamayib.
Her defe telefonu elime alib ezber bildiyim o nomreni yigmaq isteyirdim. Her defe de zeng getdiyi an zengi yeklunlashdirirdim. Bu 2 ay erzinde 2 defe Bakiya donush bileti almishdim, bir defesinde hetta camodanim yigmish, hava limanina qeder taksi da sifarish etdirmishdim. Her defesinde de son an getmekden imtina edir, bileti cirib atirdim.
Yeqin, fikirlesheceksiniz ki, papamin heyati bumerang kimi mene qayidib mene deydikden, onun heyatina oxshar bir heyat yashadiqdan sonra onu basha dusher, bagishlamagha chalishardim. Amma eksine. Indi ona hemishekinden daha artiq nifret edirdim. Menim, Kenanin gucu catmadighini, curet etmediyini onunla Sevinc etmishdiler, menim Laleni fikirleshdiyim halda Sevinc menle Feridenin geleceyini fikirleshmemishdi, Kenan qizini heyatini mehv etmemek ucun meni qurban vermishdi, papamin ise bu hec vecine de deyildi. Herden fikirleshirdim ki, kash Kenan bir az daha prinsipsiz, men ise arsiz olardim. Bele olduqda, hec bu goz yashlarim, ezablarim da olmazdi.
Nifret edirdim papama, Kenana, ozume...
Bir defe London Milli Incesenet Qalereyasina yolum dushdu.. Van Qoqun "Gunebaxanlar" resmi qarshisinda dayanib bir az ona baxdiqdan sonra, aglayaraq zaldan cixdim. Muzey ishcileri teeccublenmishdiler yeqin, "Gunebaxanlar"in aglatdigi yegane insan men olmaliydim dunyada.
6 il sonra
Heyatin qeribe oyunlari var. Hemishe yagisha, soyuga, payiza nifret eden men ilin 10 ayi yagishli ve dumanli olan bir sheherde yashayiram ve bu hava artiq xoshuma da gelmeye bashlayib. Herden mene ele gelir ki, guneshli olkelerde heyat meni sixar, ureyimi vurar. Bu gun Harunla Bakiya gedirik. Son 6 ilde Bakiya 3-cu seferimdi. Adeten her vechle