gun Sofi yene de adeti bize gelmishdi, Ne yol boyu bu haqda nese danishmish, ne de mama ile oturub kino haqqindaki teessuratlarimizi bolushdukde de ne Sofi, ne de men bu movzuya toxunmushduq. Mama yatmaq ucun oz otaghina cekilen kimi, Sofi:
- Bu Zaurda da bir rejissor istedadi batir, rehmetlik Stanislavskini bele inandira biler oz istedadi ile,- dedi, ideya, aktyorlarin secimi, ssenari tam yerinde idi.
- Bugunki insidentin spektakl oldugunu fikirleshirsen?
- Bashqa vaxt da mene saf deyersen. Fikirleshmirem, cunki eminem. Sen bashqa cur fikirleshirsense, sene daha sozum yoxdur.
Uzumdeki sual isharelerini goren Sofi elindeki feni bir qiragha qoyub menim yashimda divanda eyleshdi.
Meni qucalayib:
- Faridocka,bashqa cur de ola bilmez axi. Bu qeder tesaduf olmayacaq ki, gecenin bir yarisi ele tesadufen qabagimiza cixir, bizi ele qehramanliqla "xilas edir?'.
- Belke, arxamizca gelib bizi izleyirdi?- Zaurun bu hereketine beraet qazandirmaq istediyimi anlayirdim, istemirdim Sofi onun haqqinda bu qeder menfi fikirde olsun. Niyesini bilmirdim amma...
- Kim? Zaur? Guldurme de meni. O hara, sessiz-sakitce izlemeyi hara? Zenglerin, mesajlarin ishe yaramadighini gordu, indi de bu artistliye el atir.
Sofi duz deyirdi.. Ne biz Braziliya seriallarinin qehremanlari deyilik ki, bu qeder tesadufler ele bizim bashimiza gelsin, ne de ki, Zaur cevrilib birden- bire "Kral Arturun cengaveri" olmadi ki, ele bir qehremanliq numayish etdirsin.
Bununla da bu movzu aramizda bu cur baglanmish, Sofi de saclarini burmagha davam etmishdi. Bir azdan Fuad zeng etdikde, Sofinin uzunu yene o xususi sevincli ifade burumush, Shekide onun ucun darixan Fuadla sohbet etdikce, men de onlarin bu "usi-pusi"lerine gulur, Sofinin danishigini yamsilayib onu esebileshdirirdim. BU sevimli meshguliyyetimden meni telefonuma tanimadighim nomreden gelen zeng ayirdi. Sofiye mane olmamaq ucun metbexe kecmish, "alo" dediyimde xettin o biri bashindaki Zaurun sesi meni diksindirmishdi. Ele telefonu sondurmek