yashlarimi silirdim. Eldar donmush veziyyetde baxirdi mene.
Hicgirtim ise ozumu esebleshdirirdi artig .. bu geder zeif idim ki, onun garshisinda bu veziyyetde idim?
Eldar biraz aralanib :
- gede bilmirem. Sen meni gapidan govsan da, bacadan gelecem. Seni tek goyan deyilem, sen istesen de. ,- onun sesi geribe idi . Sanki onu da geher bogurdu. ,- bu evi de men tutmusham. Hecer xalani da.
Gozlerim irilenmish halda ona baxib titrek sesle :
- ne?,- deyib agzimi tutdum.
- seni o daxmada goyasi deyildim. Meni dawlasaydin da.
- sen kimsen?! ,- bayag ki zeifliyim gezeble evezlendi. Bu saat hamiya hirsli idim. Demek bu nece ayda hami meni aldadirmish. Men bu insana gore kucelerde qalib, bu insanin komeyi ile sagalirdim.
- men - senin heyatini mehv eden bir alchag. ,- deyib Eldar kederle gulumsundu.,- dushunme ki burdan gede bileceksen. Getmeye yerin yoxdu. Gaca bilmersen. Gacsan da, tapacam.
- sen ozunu ne hesab edirsen? Bir gece mene sahiblenib ele bilirsen ki..
Eldar sozumu keserek :
- bir gece ya omur boyu fergi yoxdur. Sene gore mesuliyyet dashiyiram , bil. Sen Gacsan da, goymayacam. And icirem. ,- o gapidan cixirdi ki, men yixilmamag ucun divardan tutub ,onun sozlerin hezm edirdim. O bid daha mene baxib, - cox heyif ki, men andimi pozanlardan deyilem.
Eldar gapini cirpib getdi.. men ise yalanlarla dolu bir yerde qaldigimi, dushduyum Veziyyeti, eshitdiklerimi anlamaga calishirdim.. sonuncu sozu ise hele de gulagimda idi.

Bolum 9..
Eldar artig gapini baglayib getmishdi. ( Muellif Nazrin ). Men ise divara bashimi dayayib yere chokmushdum.. "andimi pozan deyilem".. o andini pozmamishdi bundan gabag, deyesen ele indi de meni burda saxlayacagina andi dogru idi. Cunki tez ayaga qalxib, gapini acmag isteyende,cehdim bosha cixmishdi. Gapi acarla kilitlenmishdi. Gapini kicik yumruglarimla vurub aglayirdim. Telefon yadima dushdu. Gacib telefonu goturub zeng etmek istesem de, onu tapa bilmedim. Deyesen Eldarin megsedi meni deli etmek idi. Bir-iki saat