ı idim.İki gün mamaya “sənə sözüm var” deyib hər dəfəsində başqa sözlər dedim.Nəhayət iki gün sonra bütün cəsarətimi toplayıb danışmaq qərarına gəldim.
-mama sənə bir söz deyəcəm.
-ay bala iki gündü söz deyəcəm söz deyəcəm deyib heç nədə demirsən.
-bu dəfə dəqiq deyəcəm.Mama Camal deyir elçi göndərməyin vaxtıdı.
-Könül sənə fikrimi əvvəldən demişdim.
-ay mam bax bir tanı sonra anası elə yaxşı qadındı.
-sən hardan tanıyırsan?
-məni görməyə gəlmişlərdi.
-Necə yəni gəlmişlərdi?Sən nə vaxtan özbaşına işlər görməyə başlamısan hə?Sənin böyüyün kiçiyin yoxdu?Bizi saymırsan? Mama çox əsəbləşmişdi mənim özbaşıma onlarla tanış olmağıma.Mən günahımı bilirdim başımı aşağı salıb dayandım.
-Könül uzun bir müddət gözümə görünmə.O oğlanlada əlaqəni kəs,yoxsa atana deyəcəm.Ona veriləsi qızım yoxdu mənim.Mama sözlərini deyib otaqdan çıxdı.Mən indi Camala nə deyəcəkdim heç bilmirdim.Günelə zəng vurub dərdləşdim.O da Elnurla dalaşmışdı,kefi yox idi.Axşam Camal zəng vurdu.Səsimdən nə isə hiss etmişdi,tez-tez nə baş verdiyini soruşurdu.Məndə heç nə olmadığını yorğun olduğumu deyib söhbəti dəyişirdim.Beləcə bir həftə keçmişdi.Artıq Camala yalan danışa bilmirdim.Açıb hər şeyi dedim.O pis olsada yenədə öz fikrində qalırdı.Ümid edirdik ki bəlkə atam bizim tərəfimizdə olar,razi olar.Mən ondan birazda vaxt istədim ki,mamayla bir dəfədə danışım.İyun ayının axırları idi,məzun gunu.Bu günə xüsusi hazirlaşmışdım.Hətta təqaüdümdən pul yığıb özümə yeni paltarda almışdım.Universitetimizin həyətində böyük bir səhnə qurulmuşdu,bu gün başqa universitetin tələbələridə bizim universitetə yığılır.Ona görədə Camal məni bir an belə tək qoymurdu.Bizim qrup uşaqları da onu yaxşı tanıyırdılar.Günel deyirdi Elnurda gələcək birazdan.O Elnurdan çox çəkinirdi,ona görə o gələnə kimi o ki var oynadı.Elə mən özümdə heç vaxt oynamadığım qədər çox oynadım.Artıq konsert yekunlaşırdı.Məzun lentimi ən yaxın bildiyim tələbə yoldaşlarıma yazdırmışdım.Biz Camalla rəqs edirdik ki, Günel göz qaş edib məni