ş çevirdiz?Sizi heç vaxt bağışlamayacam.Sən-barmağımla Vüsalı göstərdim.
-Sal barmağını aşağı.Vüsalın səsi hökm edirdi.
-güya məni sevirsən hə?Sən əclafsan,alçaqsan.Vüsalın əli havaya qalxdı amma bir başqa əl mənə gözləmədiyim anda sillə vurdu.Atam.Atamın silləsinin təsirindən mən divara dəydim.
-rədd ol gözümün qabağından səni görmüyüm.Eşitmədin cəhənnəm ol otağına.Atam bağırırdı.Mən əlimi üzümə apardım üzüm yanırdı.
-ona görə mənə vurursan.Bu alçağa görə?Artıq gözlərimdən yaş gəlməyinə başmayaraq qışqırırdım..Atam ikinci dəfə əlini havaya qaldırdı ki, məni vursun,Vüsal atamın əlini tutub aşağı salıb, dilləndi.
-Lazım deyil Tofiq əmi.O mənim canımı yandırsada ona vurmağa heç kəsə icazə verə bilmərəm.Atam Vüsala tərəf döndü.-Sizə belə icazə vermərəm Tofiq əmi.Həddimi aşıramsa məni bağışlayın.Nahid bu olanlardan çox qormuşdu.Ağlaya-ağlaya gəlib mənim əlimdən tutdu.Mən yerdə oturdum,ayaq üstə dayanmağa halım yox idi.Nahid atamın vurduğu üzümü öpürdü.
-ağlama bacı,ağlama da nolar.
-Apar onu otağa Nərgiz.Atamın bu sözlərindən sonra Nərgiz məni ayağa qaldırıb otağa aparırdı ki,atam yenə dilləndi.
-nə vaxt sakıtləşərsən onda danışarıq.Danışmağa söz çoxdu.Kifayət qədər atamın üzünə ağ olmuşdum.Utanırdım.Hər neyləsədə valideyn valideyndi.Otağa girən kimi hönkürtüylə ağlamağa başladım.Mənə maraqlı deyildi onlar eşıdır ya yox.Nərgiz məni qucaqlayıb sakıtləşdırməyə çalışırdı.Neçə dəqiqə belə ağladım bilmirəm,halsız düşmüşdüm,yerimə uzanıb yuxuya getdim.Duranda eşıtdiyim səslərdən başa düşdüm ki,Nigar xalagil gediblər.Nərgiz otağa girdi.
-oyandın? “Hə” mənasında başını tərpətdim.
-atam səni gözləyir danışacaqları var.Nərgiz qapını örtüb cıxmaq istəyirdi
-Nərgiz sən də bilirdin?O otağın qapısını örtüb gəlib yanımda ötürdü.
-bilmirdim bacı ,amma şübhələnirdim.Könül hər işdə bir xeyir var.Bəlkə belə xeyirlidir.Mən təccublə ona baxırdım.
-elə baxma.O səni çox istəyir,o qədər istəyir ki,sənin başqasına getməyinə razı olmadı,bilirsən Vüsal biraz əvvəl nə