dedi?
-nə?
Dediki əgə bilsəydim ki Könül o oğlanla xoşbəxt olacaq onda mən bu fikrə düşməzdim.
-o hardan bilirdi ki mən xoşbəxt olmayacam?Nərgiz susdu.Sussa da sözlü adama oxşuyurdu.
-Nərgiz mənə yazığın gəlsin nə bilirsən danış.
-əslində bunu atam deyəcək sənə.
-nəyi?
-Camalın papası atama zəng vurub ki,qızınınz nişanını qaytarın.
-nə?
-hə.Ərtaflı atam deyəcək sənə.Bu söhbətlə Vüsalın niyyəti və gəlib atamla özünün danışmağı üst üstə düşüb ona görə atam Vüsala icazə verdi ki,səni qaçırsın.Mən bunları dünən öyrəndim.
-atam hardadı?
-qonaq otağında.
-utanıram Nərgiz üzünə çıxmağa.
-utanma sən heç nə bilmirdin yerinə kim olsa eyni cür davranardı.Gəl gedək atam səni gözləyir.Biz atamın yanına gəldik.O məni yanında oturdu.O vurduğu yanağımı sığallayıb alnımı öpdü.
-ata məni bağışla.
-qızım indi mənə acıqlısan,başa düşürəm səni, amma bilmədiyin şeylər çoxdu.Əvvəla bilki mən Vusala inanmasaydım səni ona etibar etməzdim.O mərd oğlandı.Məhəmməd kişigil (Camalın atası) gəlib üzüyü taxandan üç gün sonra mənə zəng vurdu,dedi ki, biz Camalı yola gətirə bilmirik əvvəl biz deyənlə oturub-dururdu təzəliklə öz bildiyini eləyir.Bu işdə xeyir yoxdu.İki dəfə qəzaya düşdük.Uzun sözün qısası xanımda məndə narazıyam,bizim qaytarmağımız düzgün olmaz.Camal da imkan vermir buna yaxşısı budu siz qaytarın nişanı.Mənim ağıllı balam,inadkar qızım mənə elə bilirdim sən Vusalın hisslərini bilirsən.Özündə yox demisən.Mənə elə deyilmişdi.Atam tərs-tərs mamaya baxırdı.Elə Vüsal da elə bilirdi.Ona görə geri çəkilmişdi.Əvvəl Akif sonrada Vüsal yanıma gəlib mənlə danışdılar.Üzə çıxdı ki, sənin heç nədən xəbərin yoxdu.Sən mənim qızımsan,səni məndən yaxşı heç kəs tanımır.Bilirimki sənlə danışmağa çalışsaqda heç bir nəticə verməyəcək.Ona görə Vüsala razılıq verdim.Atam mənim üzümü əlləri arasına aldı.Qızım səninçün ən düzgün olan iş Vüsalla ailə qurmağındı.
-ata mənə vaxt verin fikirləşəcəm,ancaq əvvəlcə icazə ver Camalla danışım,hər şeyi aydınlaşdırım.
-yaxşı