i kimi göz yaşlari süzülürdü.Nahidlə mənim bu vəziyyətim hamının gözlərini doldurdu.
-sən getmə qoy o bizə gəlsin,bizdə qalın.Nahidin ağlaya ağlaya ciddi formada dediyi bu söz hamımızın gülməyinə səbəb oldu.Vüsal yaxına gəlib onu mənim qucağımdan aldı.
-sənə söz verirəm qoymuyacam bacın üçün darıxasan tez-tez gətirəcəm,ya da sən bizə gələssən.
-kişi sözü?Vüsal onun saçlarını qarışdırdı.
-ay səni əlbətdə kişi sözü.Bundan sonra Nahid ağlamağı dayandırdı.Biz hamı ilə sagollaşıb maşına mindik.Yolda yenə sakitlik idi.Heç birimiz danışmırdıq.Artıq evdə idik.Vüsal evə girən kimi məni belimdən tutub özünə yaxınlaşdırdı.
-nəhayətki sən mənim olassan.O məni öpməyə çalışırdı mən isə başımı geri çəkirdim.
-Vüsal mən...mən..
-Könül nə vaxta kimi belə davam edəcək?Iki ayda(o üzük taxılan vaxtdan indiyə kimi keçən zamanı nəzərdə tuturdu) özünə yaxın qoymadın,dözdüm səbr etdim.Başa düş məndə kişiyəm daha dözə bilmirəm sənin bu soyuqluğuna.Soyuqluq.O soyuqluq demişdi amma bu soyuqluq deyildi mən sadəcə o an özümü buna hazır hiss etmədim.Bilmirəm bəlkədə qorxdum.Ona verəcək cavabım yox idi.Susurdum.
-yaxşı,vaxt gələcək özün bunu istəyəcəksən ona kimi sənə əlimi də vurmayacam.O yataq otağına keçdi.Mən də ardınca keçdim ki görüm nə edəcək.O şfanerdən ədyal götürdü.
-gecən xeyirə qalsın deyib-qapını çırpıb getdı.Qapının səsindən onu ən son həddə kimi hisrləndirə bildiyimi başa düşürdüm.Bir müddət çarpayının ortasında əyləşdim.Sonra ayağa qalxdım ki,gəlinliyi soyunum.Nə qədər etsəmdə ipləri aça bilmirdim.Mənə başqa birinin köməyi lazım idi.Vüsaldan kömək istəmək fikrim yox idi.Onu daha da əsəbləşdirmək istəmirdim.Yenidən çarpayıda əyləşdim.Otağın işığı yanırdı.Fikrə getmişdim.Bütün yaşadıqlarımı düşünürdüm.Məni düşüncələr aləmindən Vüsalın səsi oyatdı.
-niyə belə oturmusan.Otağı işığı yanırdı qapıda açıq qalmışdı.narahat oldum.
-............
-bunu niyə soyunmamısan?Istər istəməz bayaqki gəlinliyi soyunmaq üçün çəhdlərim yadıma düşdü.Gözlərim dolurdu.
-niyə