ağlayırsan axı mən nə dedim sənə?Özümü ələ alıb ona cavab verdim
-ipləri aça bilmədim.O gülməyə başladı.
-niyə məndən kömək istəmədin?səni belə qorxaq bilməzdim,qorxdun ki, sənə nəsə edərəm?O gəlib yanımda oturdu.
-sənə dedim sözümü özün istəməyincə heç nə olmayacaq.İndi isə çön arxaya açım bu ipləri,canına yazığın gəlsin,sıxmır bu səni neçə saatdır?
- sıxır.
-çön arxaya.Mən arxaya çöndum o bir-bir gəlinliyin iplərini açırdı.Onun əli əsirdi özünü çətinliklə ələ alırdı,Çalışırdı ki,özünə nəzarəti itirməsin,amma dərindən nəfəs alırdı.Hətta bir dəfə yaxın durdu mən onun nəfəsini körəyimdə hiss etdim.İpləri açıb tez qapıya doğru getdi.
-saq ol.O arxaya baxmadan qapının ağzında dayandı.
-mənim tanıdığım Könül sulugöz deyildi,heç kimdən də qorxmurdu,hamıya hər kəsə özünü dimdik göstərirdi,məndən o səbəbdən qorxmağın xətrimə dəydi.
-mən...O məni dinləmədn qapını örtüb getdi.Bu da mənim xəyalını qurmadığım toy gecəm.Səhər mən oyananda o yox idi.Durub özümə səhər yeməyi hazırladım sonrada televizorda maraqli bir film tapıb baxmağa başladım.Günorta Vüsal zəng vurub nese isteyib istemediyimi nece oldugumu darixib darixmadiğimi soruşdu.Sonra Nərgiz zəng vurdu.Biz iki bacı danışdıq,baş verən hadisələrin bir xeyri vardi ki,biz Nərgizlə çox yaxın olmuşduq.Nərgiz gecəni soruşanda mən sözü dəyişməyə çalışırdım.O şübhələndi,Məni sıxışdırmağa başladı.
-Könül düz eləmirsən,Vüsal səni sevir indiyə kimi hər şeyə dözüb amma onun da səbrinin bir sərhəddi var,belə eləmə.
-Nərgiz məndən asılı deyil o an istəmədim.
-istəməsən belə heç olmasa qoyardın öpərdi.Yazıq o qədər əzablardan keçdi ki,yanında olasan amma sənə toxuna bilməyə?Daha nə qədər incidəcəksən axı onu?
-Neç olmasa sən məni anla.
-anlayıram amma sən də bunu bilki əvvəl axır bu olmalıdı.Mənə de görüm sən Vüsalı istəmirsən ya o an istəmədin.
-bilmirəm fikirlərim qarışıqdı.Nərgiz mənə məsləhət bilirdi ki axşam özüm Vüsala yaxınlaşım.Amma mən bilirdim bacarmayacam.Axşam Vüsal işdən gələndən sonra yemək