gətirtmişik.İndilərdə gəlib götürməliydi.Günellə mən təəccüblə bir-birimizə baxırdıq “Bu nə danışır?”.
-yox siz düz anlamadınız,mən başqasının suvenerin yox öz suvenerimi,yəni indi alacağım suveneri istəyirəm.Arxamdakı səsdən satıcının nə demək istədiyini anladım.Bu səsi necə unuda bilərəm axı.
-elə o suvener səninkidi qara kişmiş.Budur dünənki oğlanlar yenə qarşımızda dayanıblar.İçimdən ona kimi sayıb “Sakıt ol Könül” deyirdim.
-təşəkkül edirəm amma mənə səndən heç nə lazım deyil.Elnur suveneri vitrindən götürüb Günelə uzatdı.
-əcəb hirsli rəfiqən var.Günel yenə bir mənə birdə onlara baxırdı.Suveneri aldı.
-təşəkkül edirəm amma Könül hirsli deyil sadəcə vəziyyət biraz çox xoşagəlməz oldu.Mən suveneri Güneldən aldım.
-bu mənim suvenerimdi.Neçəyədi bu?Satıcıdan qabaq Vüsal dilləndi.
-demək adın Könüldü.Gözəl addı.Mənim üzümdə anı gülümsəmə yarandı.Bunu o da hiss etdi.
-amma sənə heç yaraşmır bu cür gözəl ad.Sənə ən çox yaraşan elə qara kişmişdi.İnsanı ələ salırmış kimi gülməyə başladı.Mən gözlərimdə qəzəblə ona baxırdım.Əlimə versələr bir qaşıq suda boğardım.Parazıt kimi əzərdim,amma bu həyatdı insanın hər istədiyi olmur ki?Mən danışmaq istəyirdim ki Elnur dilləndi.
-bəlkə normal şəkildə tanış olaq.Mənim adım Elnurdu.Bu da dostum Vüsaldı.Sizdə Günel və..
-səndə bunun kimisən?-deyib Elnurun sözünü yarıda kəsdim,əlimlə Vüsalı göstərdim.Elnur təəccüblə Vüsala baxdı sonra yenidən mənə döndü.
-necə bunun kimi?
-bunun kimi çolağ..Vüsal əllərini sinəsində çarpazlayıb sakıt dayanmışdı.Günel mənim qolumdan tutdu.
-Könüş..Vüsal əliylə Günelə durmağını bildirdi.
-imkan verin Günel xanım qoyun ürəyini boşaltsın.Hə harda qalmışdın qara kişmiş mən çolağam sora?Səsində elə bir ton vardı ki mən həm qorxdum həmdə ürkdüm.Suveneri də götürüb tez mağazadan çıxdım.Arxamca Günel qaçaraq gəlib çatdı.
-məni də gözlə də.Bax qorxub qaçacaqsan niyə dilini saxlamırsan.
-kim qorxub qaçdı?O məndən qorxsun.Əslində isə həqiqətən onun səs tonundan qorxmuşdum,özümü