Sındır qıfıllarımı, meni çıxart işkence zindanlarından. Bu qaranlıq küçelerden telesik qaçaq. Apar meni uzaqlara, özümün de olmadığım yerlere. Senin göz yaşlarınla alov alıb yandım men. Söndür içimdeki odunu, küle döndüm. Men bir biçareydim, indi heçe döndüm. Men torpaqdan idim, indi toza döndüm. Axı ağlamaq olmasa, gülmeyin harası gözeldi? Axı sehra tufanları olmasa, denizlerin harası gözeldi? Qemden şeire bir ağlamaqlıq yol var. Axı göz yaşı olmasa, de, şeirin-gecenin harası gözeldi? Men hele de ayı oğurlamaq isteyirem. Bırax gece bütöv qaranlıq olsun. Gündüz olmasın, bildik de nedi gündüz. Men hele de güneşi oğurlamaq isteyirem. Axtarışlarda sürgüne gönderilib yaralandım men ve bir gece gözlerinden süzülüb parçalandım men. Xeyanet qazarken illerimin quyusunu bilmeden ciyerlerime qısa nefesler aldım men. Zelzeleler udarken ezemetli şeherlerimi men diz üstünde anlımı soyuq mermerlere toxundurdum. Tanımadığım, bilmediyim tanrıma dualar etdim. Senin gözlerin, senin ellerin duamın ilki ve sonu, nedense niye, bilmirem.