Ana sən niyə buradasan.
Atam ağlayaraq
Ananın yeni evi artıq burasıdır dedi.
… Sənin evinin şüşələri niyə
yoxdur,qapısı niyə yoxdur.
… Sən bu evə necə girdin ana. Küçələrin çox dar
Yol üstündə sənin evin kimi bir sürü
ev var. Sənə ehtiyacım var.
Heç qorxmazdım sən varkən.
Yatarkən belə hiss edərdim başımda
kölgəni.
Ürəyinin laylası gözlərəmin içində
idi. Əllərinin şəvqətiylə toxunarkən
bədənimə.
Yatarkən belə anlardım yanımda
olduğunu.
Gecələri qorxuram ana.
Anam niyə gəlmir deyə soruşuram. ANAN YENİ BİR EVƏ KÖÇDÜ deyir
atam.
Köçmək nə deməkdir ana.
Əvvəlki kimi sevmir məni atam Köçdüyü evdən anamı gətir deyirəm.
Anam nəfəs ala bilməz orada
Anam darıxar orda deyirəm.
Həm anam getdiyi gündən sən məni
sevmirsən
Nə olar ata, anamı geri gətir deyirəm. Atam yenə ağlayır.
Və qucaqlaşıb yatırıq. Mən bu il məktəbə başladım.
Keçən gün müəllimim
Hər kəs istədiyi bir rəsm çəksin dedi.
Mən sənin evini çəkdim ana.
Qonşularının evinidə çəkdim.
Yol boyu düzülən ağacları da Heç cür oxuyub başa düşmədiyim
O ağ daşlarıda.
Hətta evinin üstündəki gülləri də.
Müəllimim əlinə aldı baxdı...baxdı.....
Nədənsə gözləri doldu
Yanağıma sığal çəkdi. Sonra məni qucaqlıyıb ağlamağa
başladı.
Müəllimim də ağlayır ana.
Bax! o belə bəyənmədi sənin yeni
evini.
Bəyənsəydi nə gözəl çəkmisən deyərdi.
Afərin deyərdi, ulduzlu imza atardı
Bəlkə də divara asardı.
Yalnız mənə, YAZIQ YETİM BALAM
dedi.
Yazıq nə demək,yetim nə demək ana. Səhərlər dostlarımı anaları gətirir
məktəbə.
Sinif yoldaşımın anasına
Xala sən də köçəcəksənmi yeni evinə?
dedim.
XEYR dedi,bizim evimiz var. Bizim evimiz də var ama anam köçdü
dedim
Getdiyindən bəri bəlkə məndən ötrü
darıxıb
Dönərsən deyə gözləyirəm.
Nə olar xala, heç olmasa sən köçmə dedim.
Hıçqıra hıçqıra
Ağlamağa başladı dostumun anası. Hər kəs ağlayır ana,hər kəs ağlayır.
Heç kim sənin yeni evini bəyənmir.
Darıxmırsanmı? sevmirsənmi məni?
Nə olar çıx o evdən ana,səni
gözləyirəm
Sənə ehtiyacım var,nə olar gəl