bir sevinclə gülümsədi.
Qutunun içində üzük var idi. Qızıl halqanın üstündə kiçik daşlardan ləçəkləri olan yarpaqlı bir çiçəkdən ibarət olan bu üzük olduqca sadə və zərif idi. 10gün əvvəl bu üzüyü alanda, Aydın onun Yasəmənin heç xoşuna gəlməyəcəyini düşünmüşdü. Yasəmənin də başqa qızlar kimi daş-qaşlı və çox bahalı üzük sevdiyini düşünüb, acığa bu sadə üzüyü almışdı. Amma indi Yasəmənin sevinclə gülümsədiyini görüb təəccübdən donub qalmışdı.
-Aydın bu mənim üçündü?-deyib sevinclə hələdə təəccübdən donub qalmış Aydına baxdı Yasəmən.
-Hə...hə. Bəyəndin?
-Çox...çox gözəldi bu.
-Ciddi deyirsən? Bax indidən deyirəm o daşlar briliant deyil ha.
-Bilirəm. Amma çox gözəldi.
Aydın Yasəmənin əlindən qutunu alıb içindəki üzüyü çıxardı. Yasəmənin əlini tutub nişan barmağına üzüyü taxdı. Hələ də tutduğu əli öpüb, üzündə kinayəli bir təbəssümlə Yasəmənə baxıb dedi:
-Ömrünün sonunadək çıxartma əziz nişanlım.
Yasəmən əlini onun əlindən çəkib, barmağındaki üzüyə sevinclə baxdı. Başını qaldırıb zərifcə Aydının yanağından öpüb dedi:
-Üzüyə görə çox sağ ol və deyəsən doğurdan da ömrümün sonunadək taxmalı olacam, çünki çıxmır.
Bunları deyərkən həqiqətən də bütün gücüylə dartıb üzüyü çıxarmağa çalışırdı. Onda alınmadığını görüb, üzüyü çıxarmağaqdan vaz keçdi.
-Nəysə, gəl açıq danışaq Aydın. Bu evlilik oyununu niyə istədiyini təxminən anlayıram. Amma bu oyun ikili oynanar. Mənim bir təklifim var: valideynlərimizin, qohumlarımızın, uzaq dostlarımızın yanında bir-birini sevən cütlük kimi davranaq, ikimiz tək qalanda da...
-Ooo bax bu yeri mənə maraqlı gəldi.
-Özünə gəl! Tək qalanda bir-birindən zəhləsi gedən cütlük ola bilərik.
-Hmm... Düşündüyümdən ağıllısan.
-Onda gəl saxta sevgilim, saxta nişanımızı və saxta toyumuzu planlıyaq.
İkisi 1 saat boyunca gah gülərək, gah inadlaşaraq, gah da ciddi şəkil də nişan və toylarını planladılar. Əslində yad bir insan onları görsə həqiqətən də bir-birini sevən cütlük zənn edərdi onları.
Hər şeyi danışıb