ə deyildi. "Nəfsinə qalib gələ bilərsən Aydın, amma səni tanıyıram, bir qadının göz yaşlarına əsla dözə bilməzsən"- bu düşüncələrlə gülümsəyib, heç çətinlik çəkmədən süni göz yaşları axıtmağa başladı.
-Mən...mən səni sevirəm Aydın. Bura sənin üçün qayıtmışdım. Elə bilirdim məni gözləyirsən. Heç evləndiyinidə mənə xəbər etmədin.- deyib üzünü əlləriylə tutaraq hönkürməyə başladı.
Aydın həqiqətəndə Leylanın göz yaşlarına dözə bilmədi. Ayağa qalxıb Leylaya yaxınlaşıb onu qucaqladı:
-Bağışla məni Leyla. Amma mən evlənmişəm, artıq səninlə məni heç nə bağlamır.
-Mən səni evli də olsan qəbul edirəm Aydın. Təki mənimlə ol.
Aydın Leylanı yüngülcə itələyib qəzəblə gözlərinə baxıb dedi:
-Leyla nə dediyini anlayırsan?! Mən əclaf deyiləm! Bunu nə Yasəmənə edərəm, nə də sənə.
Bu sözləri eşitdikdən sonra bir anlıq Leylanın gözlərindən qəzəb kölgəsi keçsədə, özünü tez toplayıb yenə yazıq görkəm aldı:
-Yaxşı Aydın, başa düşdüm. Heç olmasa son dəfə şam yeməyi yeyə bilərik? Sən evli olsanda hələ rəsmi şəkildə ayrılmamışıq. Bu son ayrılıq yeməyimiz olsun. Elə bu gün, gedək *** restoranına.
Aydın Leyladan belə asand canını qurtarmağına sevinib:
-Yaxşı, elə indi gedək. Sən məni binanın ağzında gözlə, mən maşını dayanacaqdan çıxarıb gəlirəm.
Leyla sevinclə gülümsəyib razılıq əlaməti kimi başını yellədı. Aydın qapıdan çıxdığı anda telefonu əlinə alıb Yasəmənə mesaj yazdı: "əziz bacılığım, sən bu gecə ərini gözləmə, çünki *** restoranında romantik şam yeməyi yeyəcəyik. Uşaqlıqdan hər şeyi bölüşmüşük, yəqin ərini bir gecəlik almağıma etirazın olmaz...bəlkə də ömürlük!"
Yasəmənlə Nilufər artıq evdə idilər. Tamamilə dəyişmişdi Yasəmən, uzun qara saçları kəsilib formaya salınmış, yüngülcə dalğalandırılmışdı, həqiqətən çox gözəl makiaj edilmiş, Nilufərin səyi nəticəsində geyimi belə dəyişmişdi və bu dəyişimin uzun müddətli olacağı qapının ağzında duran paltar dolu torbalardan bəlli olurdu.
Nilufər sevinclə rəfiqəsinə baxıb dedi:
-Of, çox gözəl oldun. O Aydınçikin