görüb sözü dəyişdi:
-Amma mənim gəlinbacıma kəpənək daha gözəl yaraşır-deyib gülümsədi.
Onun bu sözlərinə hamı güldü.

10-15 dəqiqə sonra qızlar masanın kənarında Aydının aldığı hədiyyəni müzakirə edirdilər. Aydınla Fərid divanda oturub söhbət etmək istəyirdilər, amma Fərid Aydının onun suallarına
başdansovdu cavab verib diqqətlə Yasəmənə baxdığını görüb gülümsəyərək dedi:
-Dostum sən deyəsən aşiq olmusan.
Aydın:
-Hə-deyib birdən Fəridin nə dediyini anlamış kimi ona baxıb soruşdu:
-Nə?! Kimə?
-Kimə olacaq, Yasəmənə.
-Mən heç kəsə aşiq-filan olmamışam.
-Bəsdi, ona necə baxdığını görürəm. Dəli kimi aşiq olmusan.
-Bu axmaq fikir ağlına hardan gəldi bilmirəm. Mən Yasəməni sevmirəm.
-Se-vir-sən...
Aydın əsəbləşib ayağa qalxaraq az qala qışqıraraq dedi:
-Mən Yasəməni sevməmişəm! Sevmirəm! Əsla da sevməyəcəm!
Birdən dediklərinin fərqinə varıb gözlərini yumub, yumruğunu sıxaraq pıçıldadı-"Axmaq!"
Gözlərini açıb başını çevirib Yasəmənə baxdı. Gülümsəyərək ona baxırdı Yasəmən. Amma üzündəki o təbəssüm elə acı idiki, sanki o təbəssümdə kədər, göz yaşı gizlənmişdi. Yasəmən elə baxırdıki, Aydın əzilirdi o baxışların altında. O sözləri dediyinə elə peşman idiki... Yasəmən biraz daha Aydına baxdıqdan sonra üzünü çevirib sanki heç nə olmamış kimi söhbətinə dəvam etdi.
Aydın gücü tükənmiş kimi divana oturdu. Məclis artıq şənliyini itirsədə 1 saat daha dəvam etdi. Bu 1 saat ərzində Yasəmən Aydına bir dəfə də olsun baxmamışdı. Qonaqlar getdikdən sonra Yasəmən Aydına:
-Hədiyyəyə görə təşəkkür. Çox gözəl id...-sözünü bitirə bilməyib gözlərini yumdu. Yanağından 1 damla yaş süzülürdü.
-Hədiyyəyə görə təşəkkür. Çox gözəl id...-sözünü bitirə bilməyib gözlərini yumdu. Yanağından 1 damla yaş süzülürdü...
Qəhər onu boğurdu, nəfəs belə ala bilmirdi. Gözü yumulu vəziyyətdə özünə gəlməyə çalışırdıki, üzünə bir əlin toxunduğunu hiss etdi gözlərini açdıqda qarşısında dizləri üzərinə çökmüş Aydını gördü...

Aydın heç nə demədən Yasəmənin üzündəki yaşı