milyon dollar hədiyyə etmisən?-deyib gözlərini süzdürdü...

30 DƏQİQƏ SONRA:
Aydınla Yasəmən təəccüb qarışıq maraqla divanda oturduqları uşağa baxırdılar. Biraz küren, alagöz, təxminən 10 aylıq olan uşaq maraq dolu gözlərlə onlara baxırdı. Bu səssizliyi Aydın pozdu:
-Bu uşaq mənim deyil.
Yasəmən əsəbi baxışlarla ona baxıb dedi:
-Doğurdan?! Nə əcəb belə əminsən?
-Yasəmən əminəm. Mənim qarşıma çıxan adi qızdan uşağım ola bilməz. Olsa-olsa arvadımdan uşağım ola bilər, başqasından əsla.
-Of! Bəs bu uşaq kimindi? O qız kim idi?
-Bilmirəm! Bilmirəm. Bilmirəm...
-Aydın o qız köhnə sevgilin olduğunu dedi, necə yəni bilmirsən.
Aydın bezgin nəzərlərlə Yasəməna baxıb dedi:
-Yasəmən sən bilirsən mənim indiyə kimi nə qədər sevgilim olub?
Yasəmən:
-Yox, mən hardan bilim.-deyib təəccüblə çiynini çəkdi.
-Problem ondadı ki, mən də bilmirəm. O qız mənim yadıma düşmür, bilmirəm sevgili olmuşuq, ya yox. Amma dəqiq bilirəm bu mənim uşaq mənim uşağım deyil.
-Aydın onda axtar tap o qızı. Biz bu uşağa baxa bilmərik.
Aydın başını yelləyib:
-Haqqlısan. O qızı mütləq tapacam. Bəs o vaxta kimi bu uşağı neynəyəcəyik?-deyib Yasəmənə baxdı.
-Bu nə sualdı? Çölə atası deyilikki, özümüz baxacayıq məcburən.
-Yasəmən sən uşağa baxa bilərsənki güya?
Yasəmən Aydına kinayəylə baxıb:
-Pah, niyə baxmıram? Səndən fərqli olaraq mənim instinkim var.
-Aaa, eləmi. Bəs o məhşur "instinkin" bu gələn iy haqqında nə deyir?
Yasəmən burnunu tutub:
-Burdaki birinin təcili sürətdə uşaq bezi almalı olduğunu-deyib əliylə Aydını işarə etdi.
Aydın çarəsizcə çiynini çəkib ayağa qalxıb dedi:
-Yaxşı... Başqa nəsə lazımdı?
-Bilmirəm. Deyəsən bu uşağa yemək də almaq lazımdır.
-Məsələn nə?
-Toyuq dönər və ayran... Of Aydın nə olacaq, süt almalısan. Demək belə uşaq bezi, süt və manna, birdəki əmzik. Biraz tez ol çünki ağlamaq istəyir deyəsən.
Aydın "oldu" mənasında başını yelləyib gödəkcəsini götürüb getdi.
Aydın getdikdən sonra Yasəmən uşağa baxıb öz-özünə