Yasəmən :
-Eləmi? Bəs super dahi bu gün bazar olduğunu unutmusan?-deyib kinayəylə gülümsəyərək ona çox yaxın olan Aydına baxdı.
Aydın bu sözləri eşidib donub qaldı, biraz özünə gəlib udqunaraq dedi:
-Bunu əvvəldən deyə bilməzdin?
Yasəmən qalib gəlmiş kimi gülümsəyib:
-Əslində deyə bilərdim, amma sənin indiki halını görə bilməzdim axı.
Aydın:
-Nç nç nç, sənin kimi ağıllı bir qızdan, belə uşaqcasına hərəkətləri heç gözləməzdim-deyib süni təəssüflə başını yellədi.
Yasəmən qollarını çarpazlayıb, gözlərini qıyaraq Aydına baxıb dedi:
-Hələ də ağlına başqa yalan gəlməyib hə?
-İnan elə bil beynim donub. Həm sənə bu qədər yaxınkən düşünə bilirəmki...
-Ay nə qədər romantiksən...
-Adama elə baxırsanki qorxudan ağlıma heç nə gəlmir.
Yasəmən:
-Və tanıdığımız öküz ərim. Romantika bitdi, kobudluqlara dəvam-deyib gözünü süzdürdü.
-Aaa mən heç də kobud deyiləm gözəlim.
-Hələ də ağlına heç nə gəlmir?
-Yaxşı ki, dünyadaki bütün qızlar sənin kimi ağıllı deyil, yoxsa bu yaşıma kimi bir qızın əlini belə tuta bilməzdim.
-Nə yəni, ağlına gələn yeganə çarə yaltaqlıqdı?
Aydın:
-Əslində səni öpüb hər şeyi yadından çıxartmağı planlayırdım, amma görünür bu da işə yaramayacaq-deyib çarəsizcə çiynini çəkdi.
Yasəmən:
-Of, yaxşı get. Gələn dəfə də ya daha məntiqli yalan tap, ya da həqiqəti de-deyib gülümsədi.
Aydın sevinclə gülümsəyərək:
-Hələlik gözəlim-deyib Yasəmənin yanağından öpüb getdi.
Aydın qapıdan çıxdığı anda Yasəmənin gözləri doldu. Bayaqdan özünü güclə şən göstərməyə çalışırdı. Hiss edirdi... Gözündən axan bir damla yaşı barmaqlarının ucuyla silib pıçıldadı: ALLAHım yalvarıram düşündüyüm kimi olmasın...

Aydın həyətə düşüb maşınına mindi. Sükanı əlləriylə bərk-bərk sıxaraq öz-özünə pıçıldayırdı:
-Yox! Mən pis heç nə etmirəm. O sadəcə mənim dostumdu...dostum...
Bunları nə qədər təkrar etsədə vicdanı ona səhv etdiyini deyirdi. Yalan yalanı gətirər, ən birinci kiçik bir yalanla başlamışdı hər şey. Bir tək yalanı artıq boğurdu