u Aydını, bu yalandan qurtulmaq istəyirdi. Yasəmənə deməmişdi o yalanı, əslində ona yalan deyə bilmirdi onsuzda. Başqasına demişdi...

15 GÜN ƏVVƏL:
Aydın işə gedirdi. Fikri hələ də səhər Yasəmənlə olan inadlaşmalarında idi. Gülümsəyərək "inadkar keçi..."-pıçıldayırdıki birdən
bir qız demək olarki özünü maşının qabağına atdı. Aydın tez əyləci basıb, maşından endi. Fikri dağınıq olduğu üçün günahın özündə olduğunu zənn edirdi. Qız maşının qabağında yerə yıxılmış halda ayağını tutub ufuldayırdı. Aydın təlaşla:
-Bağışlayın xanım, sizi görmədim. Gəlin sizi xəstəxanaya aparım-deyib qolundan tutaraq qaldırmağa çalışırdı ki, qızın üzünə diqqətlə baxıb pıçıldadı:
-Xəyalə?
Xəyalə Aydının qolundan tutub ayağa qalxaraq təəccüb qarışıq sevinclə gülümsəyib dedi:
-Aydın? Bu sənsən? İnana bilmirəm, instut bitdikdən bəri səni görmürəm.
Aydın özünə gəlib:
-Hə Xəyalə, qəribə təsadüfdü. Bağışla, bilmədən oldu. Gəl səni aparım xəstəxanaya, ciddi nəsə ola bilər.
Xəyalə ətəyinin tozunu əliylə təmizləyib, Aydının gözlərinə baxaraq:
-Yox, mən çox yaxşıyam. Biraz dincəlsəm daha da yaxşı olacam-deyib mənalı şəkildə gülümsədi.
Aydın nə demək istədiyini anlayıb maşının qapısını açıb gülümsəyərək dedi:
-Yaxşı, onda gəl gedək bir kafedə oturub çay içək. Həm biraz söhbətdə edərik.
Xəyalə "yaxşı" mənasında başını yelləyib maşına oturdu...

Artıq bir saat idiki kafedə oturub söhbət edirdilər. İnstut xatirələrindən danışıb gülürdülər. Sonunda Aydın maraqdan soruşdu:
-Xəyalə evlisən sən?
Xəyalə bu sualla gülüb dedi:
-Nə evlənmək? Mən hələ çox cavanam, bu yaşda evlənin ağlı yoxduki. Amma mamamgilin fikrincə güya evdə qalmışam. Səndən evli olub-olmadığını soruşmaq belə gülünc olar hə? Yəqin yenə gündə bir sevgiliylə gün keçirdirsən.
Aydın buna gülüb evli olduğunu demək istəyirdi, lakin Xəyalə ilə danışmaq onu əvvəlki Aydın etmişdi sanki. Yasəməndən öncəki, hər qızı əldə etməyə çalışan Aydın geri qayıtmışdı. Amma yenə də içindən bir səs onu dayandırmağa