a bilmirəm...bacarmıram... Məni tərk etdiyi heç bir gün deyil mən artıq ölürəm, onsuz bir ömür...
Aydın gücsüzcə yerə çöküb, divara söykənərək pıçıldadı:
-Deməli sevmək " Cemile Memmedli Facebook/ Qadinlar Mekani Sehifesi" belə imiş. Eh Aydın eyni gündə həyatında ilk dəfə sevməyi, sevib itirməyi və sevdiyin üçün ağlamağı öyrəndin-deyib gözündən axan bir damla yaşı əlinin tərsiylə sildi.
Bütün gecəni eyni yerdə, gözlərini bir nöqtəyə dikərək arada içkisindən içərək keçirdi...

Yasəmən isə Nilufərin evində, yataqda uzanmışdı.
Telefonu söndürdükdən sonra dayanmadan hönkürmüşdü, artıq o evdə qala bilməzdi. Nə qədər sevsə də, Aydın onu istəməzkən onunla yaşaya bilməzdi. Güclə özünü toplayıb Nilufərə zəng etmişdi, rəfiqəsidə halını anlayıb tez yanına gəlmişdi. İkisi birlikdə çamadanını hazırlayarkən belə Yasəmənin gözündən durmadan yaş axırdı. Sonunda evdən çıxmaq istəyəndə bir anlıq dayanın üzüyünə baxdı Yasəmən. Aydın barmağına taxdıqdan
bəri çıxartmamışdı onu, daha doğrusu çıxartmaq istəməmişdi. Bir anlıq ona diqqətlə baxıb, qətiyyətlə çıxarıb atırdıki üzüyün içərisinə yazılmış yazı diqqətini çəkdi:"Sonsuzadək mənimsən Gözəlim"-cümləsini oxuduqda özü də hiss etmədən göz yaşları içərsində gülümsədi...

İndidə qaranlıq otaqda üzüyünə diqqətlə baxıb qərar verməyə çalışırdı...
Artıq səhər hər ikisi qərarını vermişdi...

Yasəmənlə Nilufər qonaq otağında səhər yeməyi yeyirdilər. Qapının zengi çalanda Nilufər ayağa qaxıb rəfiqəsinə gülümsəyib qapını açmağa getdi. Açdığı anda qarşısında əlində gül buketi olan Aydını gördü.
Aydın:
-Salam- deyib gülümsədi.
Nilufər əsəbi tərzdə:
-Və sağ ol-deyib qapını örtmək istəyirdiki, Aydın əliylə qapını saxladı.
-Nilufər bilirəm məni görməyinə sevinmədin.
-Sevinmək? Elə sevindimki indi sevincimdən səni boğacam.
-Başa düşürəm əsəbləşmisən mənə. İcazə ver Yasəməni görüm.
-Jasmin burda deyil.
Aydın gözlərini qıyaraq Nilufərə baxıb:
-Anasıgil Rusiyaya gedib, Gülnar çox uzaqdadi. Tek variant sən