ı cümləni eşitmişdi. Ürəyi sürətlə döyünməyə başlamışdı, sanki bədəni od tutub yanırdı. Nə deyəcəyini bilmədən Aydına baxırdı. Amma bu halı çox çəkmədi, ağlı ona Aydının yalan dediyini söyləyirdi. Bu fikirlə özünü toplayıb əsəbi şəkildə:
-Demək sevgi? Onda evliliyimiz hələ də bir oyundu sadəcə, çünki mən səni sevmirəm-deyib əlini çəkməyə çalışdı.
Aydın gülümsəyərək Yasəmənin ondan qurtarmağa çalışdığı əlini bərk tutub:
-Sənin bilirsən nəyinə vurulmuşam? Bu inadkarlığına, şirinliyinə, baxışına və "məni öp"-deyə yalvaran dodaqlarına.-deyib Yasəməni özünə çəkərək dodaqlarından öpdü
Yasəməni özünə çəkərək dodaqlarından öpdü...
Yasəmən müqavimət göstərmək istəsə də, Aydının güclü qollarından qurtulmaq elə də asand deyildi. Həm kim sevdiyi insanın öpüşlərindən xilas olmaq istərki? Amma Yasəmən bunu etməli idi, o qərarını vermişdi. Aydınsa Yasəməni özünə sıxıb ehtiraslı və zərifcə öpməyə dəvam edirdi. Yasəmən də artıq bütün gücünü itirib, bu öpüşlərə təslim olmaq istəyirdiki birdən aldığı zərbədən Aydının karıxdığını hiss edib bütün gücüylə onu itələdi. Aydın ondan ayrılıb yerə yıxılanda, qarşısında əlində tava dayanan Nilufəri gördü. Nə baş verdiyini anlayıb, öz gülməyini güclə saxladı.
Nilufər əsəbi halda Aydına baxıb dedi:
-Ey, nə yapışmısan rəfiqəmdən?!
Aydın yerdə ağrıyan başını əliylə tutub qəzəblə Nilufərə baxıb:
-O rəfiqən mənim arvadımdı. Bağışla da, gələn dəfə onu öpmək üçün səndən yazılı icazə alaram-deyib kinayəylə gülümsədi.
-Ha ha ha, çox gülməlisən. Jasmini incitdikdən sonra heç onun əlini belə tuta bilməzsən.
-Buna sən yox, arvadım qərar verə bilər.
Bu sözdən sonra Aydınla Nilufər Yasəmənə diqqətlə baxmağa başladılar.
Yasəmən bayaqdan onların bu kiçik deyişməsinə gülməyini güclə saxlayaraq baxırdı. İkisinində sual dolu nəzərlərlə ona baxdığını görüb, bir söz deməli olduğunu anladı. Özünü toplayıb süni ciddiyyətlə qaşlarını çatıb dedi:
-Nilufər haqqlıdı. Aydın birdə belə şey eləmə. Bizimki qurtardı.
Aydın ayağa qalxıb,