ə nəsə qırılmışdı və o qırıqlar hər Aydını görəndə ürəyinə batırdı sanki. O qırıqların ürəyində açdığı yaraları sağaltmaq üçün Aydına- onu sözlərinə, nəvazişinə, isti nəfəsinə, öpüşlərinə ehtiyacı vardı...amma inana bilmirdi onun hər zaman yanında olacağına, buna görə də tamamilə Aydından aslı olmadan
uzaqlaşmaq istəyirdi... Bu kimi düşüncələrlə boğuşarkən hissizcə gözlərini əlində tutduğu kitaba dikmişdi. Onu düşüncələrindən qapının zəngi ayıltdı. Yuxudan ayılmış kimi diksinib təəccüblə Nilufərə baxdı.
Nilufər bayaqdan kövrəlmiş halda kədərli rəfiqəsinə baxırdı. Qapının zənginə o da diksinib təəccüblə Yasəmənə baxıb çiynini çəkdi. Ayağa qalxıb gedib qapını açdıqda, qarşısına böyük bir ayı çıxdı, daha doğrusu oyuncaq ayı. Ayı Nilufərin təəccübdən donmasından istifadə edərək heç nə demədən içəri keçdi. Qonaq otağına girib başını biraz əydikdə bayaqdan ayıcığı gəzdirən Aydın göründü. Aydın gülümsəyərək təəccübdən böyümüş gözlərlə ona baxan Yasəmənə baxdı. Sonunda Aydını tanıyan Nilufər qonaq otağına qayıdıb qollarını çarpazlayaraq əsəbi halda Aydına baxırdı. Aydın Nilufərə baxıb kinayəylə gülümsəyərək, üzünü çevirib Yasəmənə baxaraq:
-Salam gözəlim. Necəsən? Bax bu sənin üçündür-deyib ayıcığı Yasəmənin qabağına qoydu.
Yasəmən təəccüb qarışıq maraqla özündən böyük ayıcığa baxıb bir uşaq kimi sevindi. Aydına sevinclə gülümsəyərək baxıb:
-Aydın bu çox şirindi. İndi bu mənimdi? Ayallax, mən bundan sonra ancaq bunu qucaqlayıb yatacam- deyib birdən ciddiləşərək əlavə etdi:
-Amma bu heç nəyi dəyişdirməz. Biz əsla barışmayacağıq.
Aydın Yasəmənin bu sözlərinə gülümsəyib:
-Mən buna əmin deyiləm gözəlim. Əmin olduğum tək şey: sən sonsuzadək mənimsən!-deyib insanın ruhunu dələn baxışlarla Yasəmənə baxdı.
Yasəmən Aydının bu baxışlarından nəfəsi kəsiləcəkdi az qala. Bir anlıq gözlərini yumub, özünü toplayıb qətiyyətlə dedi:
-Deməli yanılırsan. Bu dünyada heç nəyə əmin olmamalısan. Həm qadınlar bir mal-mülk deyillərki sahiblənəsən. Hər qadın azad iradəylə, heç