n həqiqətən nəsə etməli olduğunu anlayıb bir anlıq düşündü. Ağlına gələn fikirlə gülümsəyərək Nilufərə baxıb göz vurub, sanki huşunu itirmiş kimi gözlərini yumub başını əydi.
Rəfiqəsinin planını başa düşən Nilufər gülümsəyib, süni təlaşla:
-Jasmin nə oldu sənə?!- qışqırıb onu yanına diz üstə çökdü.
Aydın Nilufərin qışqırığını eşidib, yerə yıxıb üzərinə çıxdığı Eldara sonuncu yumruğunu atıb, üzünü çevirib onlara tərəf baxdı. Yasəməni huşsuz halda görüb cəld ayağa qalxıb ona tərəf gəldi. Üzünü əllərinin arasına alıb qorxu qarışıq təlaşla:
-Yasəmən yaxşısan? Aç gözlərini-deyib onu ayıltmağa çalışırdı.
Nilufər Eldarın güclə ayağa qalxıb səndələyərək getdiyini görüb pıçıldadı:
-Getdi Jasmin.
Nilufərin bu sözündən sonra Yasəmənin gözlərini açdığını görüb nə baş verdiyini anlayan Aydın, Eldarın ardınca getmək üçün arxaya çevrilmək istəyirdiki, Yasəmən onun əlindən tutub uşaq məsumiyyəti ilə ona baxaraq dedi:
-Getmə...
Aydın Yasəmənin bu baxışlarına dözməyib, getmək istəsə də dayandı. Yasəmənin əlini tutan əlini sığallayıb pıçıldadı:
-Yaxşı... Amma birdə qarşıma çıxsa öldürəcəm onu.
Birdən bic-bic gülümsəyərək:
-Deməli mənimlə evləndiyinə sevinirsən?-deyib mənalı-mənalı baxdı
Yasəmənə.
Yasəmən bu sözdən biraz tutulub, əlini cəld çəkərək, uşaq şıltaqlığı ilə dodağını büzüb:
-Mən onu söz gəlişi dedim.-deyib gözünü süzdürdü.
Aydın gülümsəyib:
-Əlbətdə, əminəm elədir.
-Mən hər bir Azərbaycanlı qadını kimi davrandım. Həm ondan zəhləm gedir deyə, sındırmaq istədim.
Aydın yüngülcə başını yelləyib:
-Bəhanələr uydurma. Sən mənim Yasəmənim kimi davrandın. Nə qədər inkar etsəndə məni sevdiyini bilirəm-deyib bic-bic gülümsədi.
Yasəmən biraz tutulsada inadkarlığından əl çəkməyib, əsəbi şəkildə:
-Pah! Bu hardan ağlına gəlib bilmirəm. Mən səni sevmirəm! Bu boş xəyallardan əl çək!-deyib üzünü çevirdi.
Aydın Yasəmənin bu inadkarlığına ürəyində gülüb, ələrini cibinə qoyub vecsizcə çiynini çəkib:
-Məndən fərqli olaraq yalan deməyi heç