b gülümsəyərək dedi:
-Bu qızların dilində 'səni çox sevirəm' deməkdi hə?
Yasəmən uşaq şıltaqlığı ilə çiynini çəkib:
-Yox. Heç də elə demək deyil. Dəli, elə dəli deməkdi-deyib gözünü süzdürdü.
-Hı hı, inandım.
-Heç inanmada, mənə nə?.
Aydın Yasəmənə baxıb:
-Normal bir qız bu jestimdən sonra mənimlə dalaşmaq əvəzinə eşqnamə oxuyardı
bilirsəndə?-deyib gülümsədi.
Yasəmən də Aydının bu sözünə gülümsəyib dedi:
-Deməli mən normal qız deyiləm.
Aydın Yasəmənin əlini tutub gözlərinə baxaraq:
-Normal qız olsaydın mən səni belə çox sevməzdim-deyib gülümsədi.
Yasəmən Aydının baxışlarından utanıb başını aşağı saldı.
Əslində onlara qalsa bu romantik vəziyyətdə çox qalardılar, lakin bayaqdan onlar hiss etmədən ətraflarına toplaşan adamlardan biri-təxminən 65 yaşlı bir nənə onlara yaxınlaşıb şirin əsəbiliklə dedi:
-Ay qiz nə çox naz edirsən? Bu yazıq uşaq bayaqdan yalvarır, əgər sən bağışlamasan aparıb evimizə öz nəvəmi verəcəm bu balama.
Yasəmənlə Aydın nənənin bu sözlərindən təəccüblənib donub qalmışdılar. Aydın özünə gəlib Yasəmənin danlanmasına ürəkdən gülməyə başladı. Yasəmən Aydının güldüyünü görüb əsəbi şəkildə ona baxıb dedi:
-Ey, bu haqsızlıqdı! Günahkar olan sənsən, danlanan mən.
Aydın yalandan yazıq görkəm alıb dedi:
-Axı mən peşman olmuşam, sən isə hələ də məni incidirsən.
Bayaqdan onlara qulaq asan nənə:
-Ay qız çox incitmə
uşağı. Nə eliyib, qələt eliyib, bağışla getsin-deyib gülümsündü.
Yasəmən Aydına baxıb:
-Ən azından az da olsa səni danladı-deyib gözünü süzdürdü.
Aydın bic-bic gülümsəyib:
-Yasəmən inan indi məni bağışlamasan nənə səni döyəcək-deyib gözüylə nənəni işarə etdi.
Yasəmən nənəyə baxıb həqiqətəndə onun zəhmindən qorxub, güya ürəyincə deyilmiş kimi pıçıldadı:
-Yaxşı bağışlayıram səni. Amma nənənin xətrinə ha.
Aydın sevinclə gülümsəyib öpmək üçün Yasəmənə yaxınlaşırdıki nənənin səsi onu dayandırdı:
-A gedə xalxın qızın niyə öpürsən?
Aydın qorxu qarışıq təəccüblə dedi:
-O xalxın qızı deyil,