b sənə? Güya bunları bilmirsən?-deyib gülümsədi.
Aydın Yasəmənə baxıb:
-Əlbətdə bilirəm gözəlim. Sadəcə bunları sənin dilindən eşitmək daha gözəldi.-deyib gülümsədi.
Sonra ehtiyatla körpəni Yasəməndən alıb alnından zərifcə öpüb pıçıldadı:
-Sənin bu anan gözəldi, ağıllıdı, şirindi-filan, amma elə inadkardıki... İş onun inadına qalsa sən leyləklərin ümidinə qalmışdın qızım.
Yasəmən Aydının sözlərinə azca gülüb:
-Ey qızımızı aldatma. Hamsı atanın günahıdı qızım. Mənə inadkar deyir, amma öz inadından xəbəri yoxdu. Bir bilsən mən nələr çəkmişəm-deyib süni təəssüflə başını yellədi.
İkisidə yenə sakitcə körpəyə baxırdılar. Birdən Aydın sakitcə soruşdu:
-Adını nə qoyaq gözəlim?
Yasəmən uşaq şıltaqlığı ilə:
-Adını mən qoyacam- deyib gülümsədi.
Aydın diqqətlə Yasəmənə baxıb dedi:
-Pah. Niyə tək sən? Bu ikimizin uşağıdı axı.
Yasəmən:
-Amma 9 ay əziyyətini mən çəkmişəm.-deyib gözünü süzdürdü.
-Ona qalsa gecə saat 2-də mağazalarda dondurma axtaran mən idim. Özdə dekabr ayında.
Yasəmən küskün şəkildə başını aşağı salıb dedi:
-Yaxşı, onda sən qoy adını.
Aydın arvadının bu şirin halına dözməyib gülümsəyərək dedi:
-Sənin bu şirinliyinə necə dözüm axı... Yaxşı sən qoy adını.
Yasəmən istədiyini almış uşaq kimi sevinib:
-Mələk...Mələk olsun adı-deyib gülümsədi.
Aydın güya düşünürmüş kimi davranıb:
-Yaxşı ilkimizin adı mələk olsun. Amma gələcək 6 uşağımızın adın mən qoyacam-deyib bic-bic gülümsədi.
Yasəmən təəccübdən böyümüş gözlərlə Aydına baxıb:
-Nə?! 6? Yəni 7 uşaq? Yuxunda görərsən- deyib "yox" mənasında başını yellədi.
Aydın:
-Mən axı istəyirəm sevdiyim qadından çoxlu uşaqlarım olsun-deyib gülümsədi.
-7 uşaq?
-Yaxşı, sənin xətrinə olsun 6.
-2-dən çox olmaz.
-5 uşaq?
-Yox!
-Mən səni sevirəm...
-Mən də səni sevirəm...
-Madam ki, bir-birimizi sevirik onda 4 uşaq olsun?...

Bu bir il ərzində nələr oldu? Hamımızın bildiyi kimi uşağı leyləklər gətirmir və Aydınla Yasəmən arasında nələr olduğunu anladınız yəqin...