yalanı, eslinde ona yalan deye bilmirdi onsuzda. Başqasına demişdi...

15 GÜN EVVEL:
Aydın işe gedirdi. Fikri hele de seher Yasemenle olan inadlaşmalarında idi. Gülümseyerek "inadkar keçi..."-pıçıldayırdıki birden
bir qız demek olarki özünü maşının qabağına atdı. Aydın tez eyleci basıb, maşından endi. Fikri dağınıq olduğu üçün günahın özünde olduğunu zenn edirdi. Qız maşının qabağında yere yıxılmış halda ayağını tutub ufuldayırdı. Aydın telaşla:
-Bağışlayın xanım, sizi görmedim. Gelin sizi xestexanaya aparım-deyib qolundan tutaraq qaldırmağa çalışırdı ki, qızın üzüne diqqetle baxıb pıçıldadı:
-Xeyale?
Xeyale Aydının qolundan tutub ayağa qalxaraq teeccüb qarışıq sevincle gülümseyib dedi:
-Aydın? Bu sensen? İnana bilmirem, instut bitdikden beri seni görmürem.
Aydın özüne gelib:
-He Xeyale, qeribe tesadüfdü. Bağışla, bilmeden oldu. Gel seni aparım xestexanaya, ciddi nese ola biler.
Xeyale eteyinin tozunu eliyle temizleyib, Aydının gözlerine baxaraq:
-Yox, men çox yaxşıyam. Biraz dincelsem daha da yaxşı olacam-deyib menalı şekilde gülümsedi.
Aydın ne demek istediyini anlayıb maşının qapısını açıb gülümseyerek dedi:
-Yaxşı, onda gel gedek bir kafede oturub çay içek. Hem biraz söhbetde ederik.
Xeyale "yaxşı" menasında başını yelleyib maşına oturdu...

Artıq bir saat idiki kafede oturub söhbet edirdiler. İnstut xatirelerinden danışıb gülürdüler. Sonunda Aydın maraqdan soruşdu:
-Xeyale evlisen sen?
Xeyale bu sualla gülüb dedi:
-Ne evlenmek? Men hele çox cavanam, bu yaşda evlenin ağlı yoxduki. Amma mamamgilin fikrince güya evde qalmışam. Senden evli olub-olmadığını soruşmaq bele gülünc olar he? Yeqin yene günde bir sevgiliyle gün keçirdirsen.
Aydın buna gülüb evli olduğunu demek isteyirdi, lakin Xeyale ile danışmaq onu evvelki Aydın etmişdi sanki. Yasemenden önceki, her qızı elde etmeye çalışan Aydın geri qayıtmışdı. Amma yene de içinden bir ses onu dayandırmağa çalışırdı. Sonunda gücle özünü toplayıb az qala pıçıltıyla dedi:

<< 1 ... 63 64 [65] 66 67 ... 95 >>