-Elbetde. Subaylıq sultanlıqdı...
Dediyi anda peşman olmuşdu. Özünü Yasemene xeyanet etmiş kimi hiss edirdi. Amma artıq gec idi, ilk yalan deyilmişdi.... Ondan sonra son 15 günde demek olarki her gün Xeyale ile
görüşürdüler. Kinoya, kafelere, diskolara, müxtelif eylence mekanlarına gedir, iki "dost" kimi eylenirdiler. Aydın her evden çıxanda Yasemene baheneler uydururdu ve onun buna inanmadığını bilirdi. Artıq bu çox sıxırdı Aydını. Qurtulmaq isteyirdi bu yalandan ve bu gün qurtulacaqdı. Evvelce indi gedeceyi görüşde Xeyaleye her şeyi danışacaq, sonra eve gelib onsuzda çox şeyi anlamış Yasemene danışacaqdı olanları. Bitecekdi bu gün...

Aydın bu fikirlerle derinden nefes alıb maşını işe saldı. Sözleşdikleri kiçik çay evine çatıb maşından endikde Xeyalenin az irelideki masada eyleşib ona el elediyini gördü. Gözlerini bir anlıq yumub derinden nefes alıb ona teref getdi. Salamlaşıb eyleşdikden sonra söze başladı:
-Xeyale sene bir şey etiraf etmeliyem...
Xeyale onun sözünü kesib:
-Ne deyeceyini bilirem. Bu "dostluq" oyunu seni de sıxdı he? -deyib sevincle gülümsedi.
Aydın ne demek istediyini anlayıb telesik dedi:
-Eslinde he, amma senin düşündüyün kimi deyil. Xeyale men evliyem ve inan bunu senden gizletmeyi
heç istemezdim. Mene ne oldu bilmirem, seni aldatdığıma çox peşmanam. Mence bu dostluğu bitirek.
Xeyale qezebden titreyirdi. Bele olacağını heç gözlemirdi. Eliyle alnını tutub:
-Aydın mene ordan su ala bilersen?-deyib diger eliyle yaxınlıqdaki kiçik dükkanı gösterdi. Aydın peşmanlıq ve utanc dolu ifadeyle ona baxıb "yaxşı" menasında başını yelleyib getdi. 5 deqiqe sonra elinde su geri qayıdıb ona vererek telaşla dedi:
-Yaxşısan Xeyale? Senden çox, çox üzr isteyirem.
Xeyale şüşedeki sudan bir qurtum içib Aydına baxıb:
-Bes niye menle görüşürdün? Dost idik güya? "Qızla oğlandan esla dost olmaz" deyen sen deyildin? Heç olmasa mene sebebin de.-deyib başını aşağı saldı.
Aydın halsız halda oturacağa eyleşib söze başladı:
-Men texminen 3

<< 1 ... 64 65 [66] 67 68 ... 95 >>