Aydın gücsüzce yere çöküb, divara söykenerek pıçıldadı:
-Demeli sevmek " Cemile Memmedli Facebook/ Qadinlar Mekani Sehifesi" bele imiş. Eh Aydın eyni günde heyatında ilk defe sevmeyi, sevib itirmeyi ve sevdiyin üçün ağlamağı öyrendin-deyib gözünden axan bir damla yaşı elinin tersiyle sildi.
Bütün geceni eyni yerde, gözlerini bir nöqteye dikerek arada içkisinden içerek keçirdi...

Yasemen ise Niluferin evinde, yataqda uzanmışdı.
Telefonu söndürdükden sonra dayanmadan hönkürmüşdü, artıq o evde qala bilmezdi. Ne qeder sevse de, Aydın onu istemezken onunla yaşaya bilmezdi. Gücle özünü toplayıb Nilufere zeng etmişdi, refiqeside halını anlayıb tez yanına gelmişdi. İkisi birlikde çamadanını hazırlayarken bele Yasemenin gözünden durmadan yaş axırdı. Sonunda evden çıxmaq isteyende bir anlıq dayanın üzüyüne baxdı Yasemen. Aydın barmağına taxdıqdan
beri çıxartmamışdı onu, daha doğrusu çıxartmaq istememişdi. Bir anlıq ona diqqetle baxıb, qetiyyetle çıxarıb atırdıki üzüyün içerisine yazılmış yazı diqqetini çekdi:"Sonsuzadek menimsen Gözelim"-cümlesini oxuduqda özü de hiss etmeden göz yaşları içersinde gülümsedi...

İndide qaranlıq otaqda üzüyüne diqqetle baxıb qerar vermeye çalışırdı...
Artıq seher her ikisi qerarını vermişdi...

Yasemenle Nilufer qonaq otağında seher yemeyi yeyirdiler. Qapının zengi çalanda Nilufer ayağa qaxıb refiqesine gülümseyib qapını açmağa getdi. Açdığı anda qarşısında elinde gül buketi olan Aydını gördü.
Aydın:
-Salam- deyib gülümsedi.
Nilufer esebi terzde:
-Ve sağ ol-deyib qapını örtmek isteyirdiki, Aydın eliyle qapını saxladı.
-Nilufer bilirem meni görmeyine sevinmedin.
-Sevinmek? Ele sevindimki indi sevincimden seni boğacam.
-Başa düşürem esebleşmisen mene. İcaze ver Yasemeni görüm.
-Jasmin burda deyil.
Aydın gözlerini qıyaraq Nilufere baxıb:
-Anasıgil Rusiyaya gedib, Gülnar çox uzaqdadi. Tek variant sen qalırsan, xahiş edirem çekil görüm Yasemeni.
-Belke Jasmin sevgilisinin yanına gedib?
-Ne sevgilisi?

<< 1 ... 68 69 [70] 71 72 ... 95 >>