kareydimki,ALLAHIN verdiyi cani alaydim?..
Men yeniden demirlerden tutdum.Hicqiriqlara bogularaq,ne edeceyimi dushunurdum.Aniden,bir el qolumdan tutdu.Bu hemin O ADAMdi.Meni intihardan cekindiren adam.Bu el,meni dayandigim yerden cekib cixardi.Men uzumu tutub honkurmeye bashladim.O ADAM ise,qolunu menim ciynime dsararaq,sinesine sixdi.Menim buna cox ehtiyyacim varmish kimi,O ADAMA siginaraq,daha bir honkurmeye bashladim.
O ADAM,meni olumden qurtarmish biriydi.Bi can borcum vardi ona.Meni heyatimin en boyuk sehfini etmekden cekindirmishdi.Ne qeder,bilmirem,amma,bir muddet bashim O ADAMin sinesinde,honkurtuyle agladim.Bir qeder sakitleshdikden sonra,bashimi qaldirib,O ADAMa baxdim.Qarshimda 25-26 yashlarinda,lakin,sanki,heyatin ona yashatdiqlarindan olqunlashmish,saclarina azaciq den dushmush,hundurboy,enlikurek bir genc vardi.Men bashimi ashagi salib:
-Cox sagolun.Bagishlayin.men...-deyib,ardi gelmeyen cumle ile oradan uzaqlashdim...Menim ani bir hereketim heyatda olmamamla neticelene bilerdi.Bir ani hereket heyatim bahasina basha gele bilerdi.Ve O ADAM...icimde ona qarshi minnetdarliq hissi olan O ADAM.Men O ADAMi Hec unutmayacaqdim...
Bir bash eve yollandim.Cunki,basqa gedecek bir yerim yox idi.Yapa yalniz idim bu fani dunyada.Kimsesiz...Sensiz ve sessiz...Bax,olmeyi bele bacarmadim...
Bu gun dogum gunum idi.Elimde sadece Kenanin tanishligimizdan beri,ilk dogum gunumde mene hediyye etdiyi kicik ayiciq var idi.Sadece o ayicigi opub,qoxlamaqla kifayetlenirdim.ilk dogum gunum idi ki,shamlari ufurmeyecekdim.ilk dogum gunum idi ki,onsuz kececekdi...
Artiq,Kenansiz iki hefte otmushdu.Hesreti ile yanib,tutushurdum.Elimde qalan bir ayiciq ve resimler idi.Bir gece yari gozume metbexdeki dolabcada uzun muddetdir qalan sheraba satashdi.Bir qedeh ve sherab...Otagimda...Shekiller carpayima sepelenmish shekilde...Artiq serxosh olmaga bashlayirdim.Amma,Kenan,serxoshluguma regmen,aglimdan,ureyimden cixmirdi.Beynimde ise bir mahni...ELDE BiR QEDEH SHERAB SENI EVEZ