Z ELEMIR.HESRETLi XATiRELER SENi EVEZ ELEMIR.SHEKiLLERDEN BAXISHIN SENi EVEZ ELEMIR.YASTIGIMDA GOZ YASHIM SENi EVEZ ELEMIR...
Seheri oyandigimda sherabin ve dunenki serxoshlugun tesirinden olacaq ki,beynim yerinden cixacaqmish kimi idi.Bosh sherab shushesini zibil qutusuna atib,gizletdim.Yeqinki,uzun muddet dolabda qalan sherab hec kimin yadina bele dushmeyecekdi...
Bir gun Bahar zeng edib,yasemenle Kenanin bir kafede olduqlarini dedi.Tez,telesik hemin yere yollandim.Getmemin sebebiyse,Kenan xoshbextmi,deyilmi deye meni buruyen suallar oldu.Orada onlara uzaqdan tamasha etdim.Yeteri qeder xoshbext gorunurduler.Bu gorduyum menzereden artiq,Kenana daha da bir nifret besleyirdim.Besit bir qizla xoshbext idi demek.Kenani men yox,bu besit qiz xoshbext edirmish...Artiq,heyatimda bir cox deyishiklik etmek qerarina gelmishdi.Artiq,o JASMiN ve Kenala eyni sinif otagi altinda oxuya bilmezdim.Ozumu bu qeder alcaltmazdim.Men tenhayken,Kenanin hesretiyle yanib,tutusharken,ONU unutmaga calisharken,onlarin xoshbextliyine shahid ola bilmezdim...
Qarshimda tek cixish yolu var idi.Universiteti terk etmek.Bu,ne qeder agir olsada,bunu etmeye mecbur idim.Xeyallarimdan,arzularimdan imtina edirdim.Amma,o xeyallarimin iceisinde SEVGiLiMde vardi.O menden vaz kecdi,mende ozumden...Ne aci bir duygu.Sen onu xeyal edersen,o,senin xeyalina guler.Sen onu dushunersen,o,bashqa birini,belkede,bashqa biride seni...
Ele,bu minvallada ,bir nece gun sonra universitete yollandim.Universitetin mudiriyyeti ile danishdim.MUdiriyyet,menim bu hereketime bir anlam veremeyerek dedi:
-Qizim,belke cixmayasan?Bax,o qeder eziyyetle daxil olmusan.
Men ise,qerarliydim.Bashqa bir universitete neql olunmaq mumkun olmadigindan,tek cixish yolum TERK ETMEK idi.Terk etmek...Hem,axi kenana ona manee olmayacagimi demishdim...Artiq,dersler bashladiqda,Kenan meni gormeyecekdi.O parta bosh qalacaqdi.Belke,o yerin boshlugunu yasemen dolduracaqdi,amma...Belkede...Yalniz,muhum olan,men artiq olmayacaqdim...
Menim