baxarken,birdenNise xala,meni,mohkem-mohkem,acgozlukle opmeye bashladi.Bu veziyyetden cox narahat olmushdum ki,ele bu vaxt anam imdadima yetishdi.Meni,adeta Nise xalanin elinden cekib,cixardi.Derinden,OH deye bir nefes aldim.Asef ise,bu menzere qarshisinda sadece gulurdu...Anam,qonaqlari eve devet etdi.Men,bacardiqca onlarin yaninda dayanmamaga calishsamda,Nise xala,menim ortalardan itdiyimi gorub:
-Hara getdi menim gozel qizim?-deyirdi.
Ellerinde bir konfet qutusu,birde cicek destesi eksik idi sanki...Nise xala ele munasibet sergileyirdiki,sanki,men,onun gelini imishem.Butun hirsimi onlardan cixmaq istedim bir an.Amma,YA SEBR...!

Gece,gec saatda bizden getdiler.Bakida evleri var imish.Orada qalacaqlardi.Bizim unvanimizida nenemden aliblarmish...

Seher,subh cagi evden cixarken,qarshimda Asefi gordum.Butun eseblerim tarima cekilmish bir veziyyetde idi.Yenede sebirli bir shekilde salam verdim.Men,avtobus dayanacagina uz tutmush,Asefde arxamca gelirdi.Bundan cox narahat olmushdumki,,ele bu sebebden uzumu Asefe teref donderib,qezeble:
-Ne isteyirsen axi menden?-dedim.
Asef,donmush bir shekilde uzume baxirdi.Hec bir soz soylemeden.Men ise yeniden:
-Bax,Asef,rahat burax meni.Istemirem seni.-deye qishqirmaga bashladim.

Eslinde qorxurdum.Bu Asef meni cox qorxudurdu.Amma,ozumu ele aparirdimki,sanki,hec vecime deyilmish kimi...Arxami donub getmek isteyerken,yene o gunku kimi,qolumdan tutdu.Dalan bir kuce oldugundan,etrafda kimseler yox idi.Helede bu vaxt buralar dahada bir sessiz olardi.Bedenimi bir qorxu,bir titretme burumushdu.Asef,mene:
-Menim olacaqsan.Bunu birdefelik aglina sal-deyib,oradan uzaqlashdi.

O gunden sonra,artiq cole bele cixmaga ehtiyyat edirdim.Simasi gozumun onune geldikce,dediyi sozleri xatirladiqca,deliye donurdum.Belece,bu hadise bir nece defe tekrarlandi...

Kenan ise,yenede aglimdan cixmirdi.Artiq,Kenani unudacam deye ozume soz vermishdim.Amma,nece?...Belke,bashqa qelbler mene Kenani unutdurardi?Kim